HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 2 · ชนิดของคำ › คำบุพบท › นำทิศทางและเส้นทาง
การใช้ 往 (wǎng) เพื่อบอกทิศทางและเส้นทางในภาษาจีน
คำบุพบท 往 (wǎng) ใช้เพื่อระบุทิศทางหรือเส้นทางของการกระทำ ซึ่งมีความหมายใกล้เคียงกับคำว่า "ไปยัง" หรือ "มุ่งหน้าไปทาง" ในภาษาไทย ในภาษาจีนกลางที่ใช้ในชีวิตประจำวัน วลีที่สร้างขึ้นด้วย 往 จะวางไว้หน้าคำกริยาแสดงการกระทำโดยตรง
请一直往前走。
往 ใช้ระบุทิศทาง 前 (ข้างหน้า) โดยวางไว้หน้าคำกริยาแสดงการเคลื่อนที่ 走 (เดิน) ทันที
× 请走往前。
ผิดไวยากรณ์: ในการบอกทางด้วยคำว่า 走 และคำบอกทิศทางอย่าง 前 โครงสร้าง 往 + ทิศทาง ไม่สามารถวางตามหลังคำกริยาได้ ให้เปลี่ยนเป็น 请往前走。
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 请往前走。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
หน้าที่หลัก: การระบุทิศทางและเส้นทาง
ในโครงสร้างไวยากรณ์ระดับ HSK 2 คำว่า 往 ถูกจัดอยู่ในหมวดคำบุพบท (介词) ที่ใช้ระบุทิศทางหรือเส้นทาง (引出方向、路径) โปรดทราบว่าการระบุระดับนี้สะท้อนตามโครงร่างหลักสูตรที่ให้มาเท่านั้น ไม่ใช่การรับรองว่าศูนย์สอบแต่ละแห่งในปัจจุบันจะใช้เกณฑ์ใดในการจัดสอบ
เมื่อคุณต้องการบรรยายว่ามีคนกำลังเดิน ขับรถ เลี้ยว วิ่ง หรือมองไปในทิศทางใดทิศทางหนึ่ง คำว่า 往 จะทำหน้าที่ระบุทิศทางเป้าหมายหรือเส้นทางก่อนที่คำกริยาหลักจะปรากฏ แทนที่จะเน้นว่าผู้กระทำได้เดินทางไปถึงจุดหมายปลายทางสุดท้ายแล้วหรือยัง 往 จะเน้นไปที่แนวทางการเคลื่อนที่นั้นๆ แทน
请一直往前走。
往 ใช้ระบุทิศทาง 前 (ข้างหน้า) โดยวางไว้หน้าคำกริยาแสดงการเคลื่อนที่ 走 (เดิน) ทันที
โครงสร้างประโยคและลำดับคำ
เช่นเดียวกับบุพบทวลีส่วนใหญ่ในภาษาจีนกลาง การนำ 往 มารวมกับทิศทางหรือสถานที่ จะต้องวางไว้หลังประธานและอยู่หน้าคำกริยาหลักที่แสดงการกระทำ คุณต้องระบุก่อนว่าใครเป็นผู้กระทำ จากนั้นจึงระบุทิศทางที่พวกเขากำลังมุ่งหน้าไป และสุดท้ายจึงระบุว่าพวกเขาเคลื่อนที่อย่างไร
你在路口往右拐。
เมื่อมีทั้งวลีบอกสถานที่ที่ใช้ 在 และวลีบอกทิศทางที่ใช้ 往 ปรากฏร่วมกัน โดยปกติแล้วสถานที่ที่เกิดการกระทำ (在路口) จะวางไว้หน้าทิศทาง (往右)
หากในประโยคมีคำกริยาช่วย คำวิเศษณ์บอกลักษณะ หรือคำปฏิเสธ เช่น 不 (bù), 没 (méi) หรือ 不要 (búyào) องค์ประกอบเหล่านี้มักจะวางไว้หน้า 往
小狗不要往外跑。
คำสั่งห้าม 不要 จะถูกวางไว้หน้าบุพบทวลี 往外
คำบอกทิศทางและคำนามที่ใช้ร่วมกับ 往 บ่อยๆ
ในการสนทนาในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องบอกทางบนถนนหรือแนะนำการเคลื่อนไหวร่างกายของใครบางคน 往 มักจะใช้คู่กับคำสองประเภทนี้เป็นประจำ
- คำบอกทิศทางพยางค์เดียวหรือสองพยางค์ (方位词) เช่น 前 (qián, ข้างหน้า), 后 (hòu, ข้างหลัง), 左 (zuǒ, ซ้าย), 右 (yòu, ขวา), 上 (shàng, บน), 下 (xià, ล่าง), 里 (lǐ, ข้างใน) และ 外 (wài, ข้างนอก) ซึ่งแตกต่างจากคำบุพบทอื่นๆ หลายคำตรงที่ 往 สามารถประสมกับคำบอกทิศทางพยางค์เดียวได้อย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่จำเป็นต้องเติม 边 (biān) หรือ 面 (miàn) ต่อท้าย แม้ว่าจะสามารถใช้รูปคำสองพยางค์ได้เช่นกันก็ตาม
- สถานที่ที่เป็นรูปธรรมหรือจุดสังเกต เช่น 火车站 (huǒchēzhàn, สถานีรถไฟ), 学校 (xuéxiào, โรงเรียน) หรือ 家 (jiā, บ้าน) เพื่อแสดงเส้นทางที่บุคคลหรือยานพาหนะกำลังมุ่งหน้าไป
这辆公共汽车往火车站开。
ในที่นี้ 往 ใช้ร่วมกับคำนามบอกสถานที่ที่เป็นรูปธรรม (火车站) เพื่อแสดงเส้นทางของรถประจำทาง
大家往上看。
往 สามารถใช้ชี้นำทิศทางของคำกริยาเกี่ยวกับประสาทสัมผัสหรือท่าทาง เช่น 看 (มอง) ได้ด้วย
ข้อเปรียบเทียบที่เป็นประโยชน์และข้อจำกัดในการใช้
การทำความเข้าใจสิ่งที่ 往 ไม่สามารถทำได้ จะช่วยให้คุณแต่งประโยคได้อย่างเป็นธรรมชาติและแม่นยำยิ่งขึ้น:
- 往 บอกทิศทางการเคลื่อนที่ ไม่ว่าจะเป็นอดีต ปัจจุบัน หรือแผนในอนาคต ไม่ได้บอกด้วยตัวเองว่าไปถึงจุดหมายแล้ว ส่วน 到 อาจบอกการไปถึงหรือถึงจุดหนึ่ง ให้เลือกตามเหตุการณ์ที่ต้องการสื่อ
- บทเรียนนี้เน้นรูปบอกทิศทางที่เป็นรูปธรรม แต่ 往 ยังใช้ในเชิงเปรียบได้ เช่น 往好处想 “คิดในแง่ดี” ส่วนการพูดต่อบุคคลทั่วไป ให้เลือกโครงสร้างที่เหมาะกับ 对, 向 หรือ 跟 อย่าใช้ 往 แทนคำว่า “ต่อ/ไปยัง” ทุกกรณี
- ในรูปพูดพื้นฐาน 往学校走 คำว่า 往 นำทิศทาง ส่วน 走 เป็นการกระทำหลัก ให้แยกการใช้นี้ออกจากคำประสมและการใช้ 往 ในภาษาเขียนเชิงวรรณศิลป์ ไม่ใช่สรุปว่าอักษรนี้ไม่มีการใช้เป็นกริยาเลย
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในหมู่ผู้เรียน: การเรียงลำดับคำตามโครงสร้างภาษาไทย
เนื่องจากภาษาไทยวางบุพบทวลีบอกทิศทางไว้หลังคำกริยา (เช่น "เดินไปข้างหน้า" หรือ "เลี้ยวไปทางซ้าย") ผู้เรียนจึงมักเผลอวางคำกริยาไว้ก่อน แล้วค่อยตามด้วยวลี 往 + ทิศทาง สำหรับคำกริยาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น 走 (zǒu, เดิน), 跑 (pǎo, วิ่ง) และ 拐 (guǎi, เลี้ยว) เมื่อใช้ร่วมกับคำบอกทิศทางพยางค์เดียว การวาง 往 ไว้หลังคำกริยาถือว่าผิดหลักไวยากรณ์
× 请走往前。
ผิดไวยากรณ์: ในการบอกทางด้วยคำว่า 走 และคำบอกทิศทางอย่าง 前 โครงสร้าง 往 + ทิศทาง ไม่สามารถวางตามหลังคำกริยาได้ ให้เปลี่ยนเป็น 请往前走。
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 请往前走。
请往前走。
การแก้ไขที่ถูกต้อง: บุพบทวลี 往前 ต้องวางอยู่หน้าคำกริยา 走
คำถามที่พบบ่อย
ฉันจำเป็นต้องเติม 边 (biān) หรือ 面 (miàn) หลังคำบอกทิศทางเมื่อใช้ร่วมกับ 往 หรือไม่?
ไม่จำเป็น หนึ่งในคุณสมบัติที่สะดวกที่สุดของ 往 คือสามารถจับคู่กับคำบอกทิศทางพยางค์เดียวได้โดยตรง เช่น 往前走 (เดินไปข้างหน้า), 往左拐 (เลี้ยวซ้าย) และ 往上看 (มองขึ้นข้างบน) ซึ่งล้วนฟังดูเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง การเติม 边 (เช่น 往左边拐) ก็ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์เช่นกัน แต่รูปคำพยางค์เดียวที่สั้นกว่านั้นนิยมใช้กันมากในภาษาพูด
ฉันสามารถใช้ 往 แทน 去 (qù) เพื่อบอกว่ากำลังจะไปที่ไหนสักแห่งได้หรือไม่?
ประโยคพื้นฐานว่า “ฉันไปโรงเรียน” ใช้ 我去学校 ส่วนรูปที่เน้นทิศทางคือ 我往学校走 “ฉันเดินมุ่งไปทางโรงเรียน” อย่าแทน 去 ด้วย 往 เดี่ยวๆ โดยอัตโนมัติในประโยคทั่วไปนี้ ส่วนคำประสมอย่าง 前往 และภาษาเชิงวรรณศิลป์เป็นอีกรูปแบบหนึ่ง
