HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 3 · ชนิดของคำ › คำกริยา › คำกริยาช่วย
คำกริยานุเคราะห์ใน HSK ระดับ 3: 需要, 该, 应该, 愿意 และ 得
เรียนรู้คำกริยาช่วยห้าคำที่โครงร่าง HSK 3 ระบุไว้ ได้แก่ 需要 (xūyào), 该 (gāi), 应该 (yīnggāi), 愿意 (yuànyì) และ 得 (děi) ใช้หน้าการกระทำเพื่อบอกความจำเป็น หน้าที่ เวลาที่เหมาะสม หรือความเต็มใจ และแยกความหมาย “ไม่ต้อง” ออกจาก “ห้าม”
我今天需要加班。
需要 อยู่หน้า 加班 เพื่อบอกว่าวันนี้จำเป็นต้องทำงานล่วงเวลา ตัวคำนี้ไม่ได้ยืนยันด้วยตัวเองว่าเป็นความจำเป็นภายนอกหรือความต้องการส่วนตัว
× 明天是周末，我不得到公司去。
ผิดไวยากรณ์: 得 (děi) ไม่สามารถปฏิเสธด้วย 不 เพื่อสื่อว่า 'ไม่ต้อง' ได้ ให้เปลี่ยนจาก 不得 เป็น 不用 ดังที่แสดงในตัวอย่างที่ถูกต้องถัดไป
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 明天是周末，我不用到公司去。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
รูปแบบประโยคหลักและขอบเขตเนื้อหา
ในไวยากรณ์ภาษาจีน คำกริยานุเคราะห์ (能愿动词, néngyuàn dòngcí) จะวางไว้หน้าคำกริยาหลักหรือวลีกริยาโดยตรง เพื่อแสดงความจำเป็น พันธะ หน้าที่ หรือความเต็มใจ ในหมวดหมู่ระดับ 3 ของโครงร่าง HSK ที่ให้มานี้ มีคำหลัก 5 คำที่จัดอยู่ในกลุ่มเดียวกัน ได้แก่ 需要 (xūyào), 该 (gāi), 应该 (yīnggāi), 愿意 (yuànyì) และ 得 (děi)
ในการใช้เป็นคำกริยาช่วยเหล่านี้ ไม่เติมคำช่วยบอกลักษณะเหตุการณ์ต่อท้ายคำกริยาช่วยโดยตรง แต่ 了 ท้ายประโยคบอกสถานการณ์ใหม่ได้ เช่น 他愿意了 (ตอนนี้เขายินดีแล้ว) การใช้คำบอกระดับขึ้นอยู่กับแต่ละคำ เช่น 很愿意 และ 很需要 ใช้ได้ แต่ 很得 หน้าการกระทำไม่ใช่รูปปกติของความหมายว่า “ต้อง”
บอกความจำเป็นด้วย 需要 และ “ต้อง” ด้วย 得
需要 บอกความจำเป็นหรือความต้องการ ทั้งจากสถานการณ์หรือจากตัวบุคคล ใช้หน้าการกระทำหรือมีคำนามอย่าง 时间 เป็นกรรมก็ได้ ส่วน 得 ที่อ่าน děi ในการใช้นี้ เป็นคำว่า “ต้อง” ในภาษาพูด อาจมีความเร่งด่วนดังตัวอย่าง แต่ยังบอกความจำเป็นในอนาคตได้ เช่น 你得下个月再来 (คุณต้องมาใหม่เดือนหน้า) จึงไม่ได้หมายถึงเรื่องด่วนทันทีเสมอไป
我今天需要加班。
需要 อยู่หน้า 加班 เพื่อบอกว่าวันนี้จำเป็นต้องทำงานล่วงเวลา ตัวคำนี้ไม่ได้ยืนยันด้วยตัวเองว่าเป็นความจำเป็นภายนอกหรือความต้องการส่วนตัว
太晚了，我得回家了。
得 (děi) แสดงความเร่งด่วนในทางปฏิบัติและเป็นภาษาพูด โดยวางไว้หน้าวลีกริยา 回家
หน้าที่ คำแนะนำ และจังหวะเวลา: 应该 และ 该
应该 (yīnggāi) และ 该 (gāi) ต่างก็ตรงกับคำว่า 'ควร' หรือ 'สมควร' ในภาษาไทย โดย 应该 เป็นคำสองพยางค์มาตรฐานที่ใช้แสดงหน้าที่ทางศีลธรรม คำแนะนำที่สมเหตุสมผล หรือความคาดหมายตามหลักเหตุผล ส่วน 该 เป็นรูปย่อที่ใช้ในภาษาพูดมากกว่า แม้ว่าในคำแนะนำที่เป็นภาษาพูดมักจะใช้ 该 แทน 应该 ได้ แต่คำว่า 该 จะพบบ่อยเป็นพิเศษในโครงสร้างตายตัวคือ 该 + วลีกริยา + 了 เพื่อบอกให้รู้ว่าถึงเวลาที่กำหนดไว้หรือถึงเวลาตามธรรมชาติที่จะต้องทำสิ่งนั้นแล้ว
你感冒了，应该多喝水。
应该 ใช้ให้คำแนะนำมาตรฐานที่สมเหตุสมผล
十一点了，你该睡觉了。
该 ... 了 เป็นสัญญาณเตือนว่าถึงเวลาอันสมควรที่จะทำสิ่งนั้นแล้ว
ความเต็มใจส่วนบุคคล: 愿意
愿意 (yuànyì) แสดงถึงความเต็มใจหรือความพร้อมส่วนบุคคลที่จะทำบางสิ่ง ('เต็มใจที่จะ...' หรือ 'ยินดีที่จะ...') ซึ่งต่างจากคำว่า 想 (xiǎng) ที่อาจใช้แสดงเพียงความต้องการหรือแผนการทั่วไป แต่ 愿意 จะเน้นย้ำถึงความยินยอมพร้อมใจส่วนบุคคล โดยเฉพาะเมื่อการกระทำนั้นต้องใช้ความพยายาม การประนีประนอม หรือการตัดสินใจที่ชัดเจน คำนี้สามารถขยายด้วยคำกริยาวิเศษณ์บอกระดับอย่าง 很 (hěn) หรือ 非常 (fēicháng) ได้ และทำเป็นรูปปฏิเสธตามปกติโดยใช้ 不 (bù)
她愿意帮我们。
愿意 แสดงความยินยอมและความพร้อมส่วนบุคคลที่จะช่วยเหลือ
他不愿意去那个地方。
不愿意 ใช้ปฏิเสธความเต็มใจส่วนบุคคลโดยตรง
กฎการปฏิเสธและข้อผิดพลาดในการใช้ 得
คำกริยานุเคราะห์ส่วนใหญ่ในกลุ่มนี้สามารถทำเป็นรูปปฏิเสธได้โดยตรงด้วยการวาง 不 (bù) ไว้ข้างหน้า ได้แก่ 不需要 (bù xūyào, ไม่จำเป็นต้อง), 不应该 (bù yīnggāi, ไม่ควร), 不该 (bù gāi, ไม่ควร) และ 不愿意 (bù yuànyì, ไม่เต็มใจที่จะ)
อย่างไรก็ตาม คำว่า 得 (děi) เป็นข้อยกเว้นที่สำคัญมาก ในภาษาจีนคุณไม่สามารถวาง 不 ไว้หน้า 得 เพื่อสื่อความหมายว่า 'ไม่ต้อง' ได้ เพราะคำประสมว่า 不得 (bùdé) ในภาษาจีนเป็นสำนวนภาษาเขียนที่เป็นทางการ แปลว่า 'ห้ามโดยเด็ดขาด' หรือ 'ไม่ได้รับอนุญาตให้...' (ดังที่พบในประกาศทางราชการ) ไม่ใช่รูปปฏิเสธในชีวิตประจำวันของคำว่า děi ดังนั้นเมื่อผู้พูดต้องการสื่อว่า 'ไม่ต้อง' หรือ 'ไม่จำเป็นต้อง' ในบริบททั่วไป เช่น ไม่ต้องไปทำงานที่บริษัทในวันหยุดสุดสัปดาห์ การเขียนว่า 不得 จึงถือเป็นข้อผิดพลาดอย่างชัดเจน ในกรณีนี้ให้ใช้คำว่า 不用 (bùyòng), 不必 (bùbì) หรือ 不需要 (bù xūyào) แทน
× 明天是周末，我不得到公司去。
ผิดไวยากรณ์: 得 (děi) ไม่สามารถปฏิเสธด้วย 不 เพื่อสื่อว่า 'ไม่ต้อง' ได้ ให้เปลี่ยนจาก 不得 เป็น 不用 ดังที่แสดงในตัวอย่างที่ถูกต้องถัดไป
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 明天是周末，我不用到公司去。
明天是周末，我不用到公司去。
การแก้ไขที่ถูกต้องสำหรับประโยคข้างต้น: 不用 ใช้แสดงความไม่จำเป็นต้องทำในภาษาพูดในชีวิตประจำวันได้อย่างถูกต้อง
- 需要 (xūyào): ความจำเป็นหรือความต้องการ; 不需要 หมายถึงไม่จำเป็นต้อง
- 得 (děi): ภาษาพูดแปลว่า 'ต้อง' ห้ามปฏิเสธด้วย 不得 เพื่อสื่อว่าไม่จำเป็น แต่ให้ใช้ 不用 หรือ 不必 แทน
- 应该 (yīnggāi) / 该 (gāi): หน้าที่หรือคำแนะนำ รูปปฏิเสธคือ 不应该 / 不该 (ไม่ควร)
- 愿意 (yuànyì): ความเต็มใจส่วนบุคคล รูปปฏิเสธคือ 不愿意 (ไม่เต็มใจที่จะ)
คำถามที่พบบ่อย
ฉันจะทราบได้อย่างไรว่าเมื่อใดที่ 得 ต้องออกเสียงว่า děi แทนที่จะเป็น de หรือ dé?
เมื่อ 得 วางอยู่หน้าคำกริยาหรือวลีกริยาโดยตรงเพื่อสื่อความหมายว่า 'ต้อง' คำนี้จะทำหน้าที่เป็นคำกริยานุเคราะห์และออกเสียงว่า děi แต่เมื่อวางตามหลังคำกริยาเพื่อเชื่อมกับบทเสริมจะออกเสียงว่า de และเมื่อทำหน้าที่เป็นคำกริยาหลักที่แปลว่า 'ได้รับ' (เช่นในคำว่า 得到) จะออกเสียงว่า dé
ฉันสามารถสร้างประโยคคำถามแบบซ้ำคำกริยาอย่าง 得不得 ได้หรือไม่?
得不得 ไม่ใช่รูปคำถามแบบบอกเล่าสลับปฏิเสธที่ใช้ตามปกติสำหรับ 得 (děi) ในภาษาจีนกลางมาตรฐาน หากต้องการถามว่าจำเป็นหรือไม่ ให้ใช้ 需要吗 หรือ 要不要 หรือตั้งคำถามเต็มประโยคด้วย 吗 อย่าใช้ 不得 เพื่อสื่อว่า “ไม่ต้อง” ความหมายนี้ให้ใช้ 不用 หรือ 不必
การศึกษากฎไวยากรณ์ระดับ 3 หัวข้อนี้เป็นการรับประกันหรือไม่ว่าเนื้อหานี้จะปรากฏในข้อสอบ HSK ที่ฉันสมัครสอบไว้?
ไม่เป็นการรับประกัน การจัดให้อยู่ในระดับ 3 นี้มาจากโครงร่าง HSK ฉบับเดือนพฤศจิกายน 2025 ที่ให้มา (ซึ่งระบุไว้สำหรับการเริ่มใช้ในเดือนกรกฎาคม 2026) เพื่อกำหนดขอบเขตการสอนของบทเรียนนี้เท่านั้น ส่วนชุดข้อสอบจริงที่ใช้จัดสอบอาจแตกต่างกันไปตามศูนย์สอบและวันสอบ
