HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 2 · ชนิดของคำ › คำบุพบท › นำเวลาและสถานที่
การใช้คำบุพบท 从 (cóng) เพื่อระบุจุดเริ่มต้นของเวลาและสถานที่
คำบุพบท 从 (cóng) ใช้ระบุจุดเริ่มต้นของการกระทำทั้งในแง่ของเวลาและสถานที่ ในลำดับคำของประโยคภาษาจีน บุพบทวลีที่สร้างด้วย 从 จะวางไว้หน้าคำกริยาหลัก
哥哥今天从北京坐火车回家。
从 แนะนำปักกิ่งในฐานะเมืองต้นทางโดยวางไว้หน้ากริยาวลี
× 妈妈买菜回来了从超市。
ในประโยคภาษาเขียนที่เป็นกลางตามที่ต้องการนี้ อย่าทิ้ง 从超市 ไว้หลังวลีการกลับมาทั้งหมด ให้วางไว้หน้าการเคลื่อนที่ที่มันขยาย ตามรูปตัวอย่างถัดไป
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 妈妈从超市买菜回来了。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
หน้าที่หลักและขอบเขตตามโครงสร้างหลักสูตร
ในภาษาจีนกลาง คำบุพบททำหน้าที่แนะนำรายละเอียดเบื้องหลัง เช่น เวลา สถานที่ ทิศทาง หรือผู้มีส่วนร่วม ก่อนที่การกระทำหลักจะเกิดขึ้น ในโครงร่างไวยากรณ์ HSK 2 ที่ให้มา หัวข้อหลัก 从1 (cóng) ถูกจัดอยู่ในหมวดคำบุพบท (介词, jiè cí) ที่ทำหน้าที่ระบุเวลาและสถานที่ (引出时间、处所)
กล่าวโดยเจาะจงคือ 从 ใช้บอกต้นทาง จุดเริ่มต้น หรือเส้นทางที่การเคลื่อนที่นั้นผ่านไป ในภาษาไทยมักแปลว่า "จาก" หรือ "ตั้งแต่" และในบางบริบทอาจแปลว่า "ผ่านทาง" หรือ "เข้าทาง" เมื่อกล่าวถึงประตู ถนน หรือทางเข้า โปรดทราบว่าการกำหนดระดับในโครงร่างที่ให้มานี้มีไว้เพื่อกำหนดขอบเขตการเรียนการสอน ไม่ได้เป็นการรับประกันว่าจะตรงกับชุดข้อสอบจริงที่จัดสอบในแต่ละศูนย์สอบเสมอไป
โครงสร้างประโยคและลำดับคำ
ต่างจากภาษาไทยที่วลีซึ่งขึ้นต้นด้วยคำว่า "จาก" มักจะวางไว้หลังคำกริยาหรือท้ายประโยค บุพบทวลีในภาษาจีนที่สร้างด้วย 从 แทบทั้งหมดจะปรากฏอยู่หน้ากริยาวลีที่มันขยาย ประโยคในชีวิตประจำวันส่วนใหญ่มักวางประธานไว้หน้าสุด ตามด้วย 从 และคำนามบอกเวลาหรือสถานที่ทันที จากนั้นจึงปิดท้ายด้วยการกระทำ
เมื่อผู้พูดต้องการเน้นเวลาเริ่มต้นหรือสถานที่เริ่มต้นให้เป็นหัวข้อหลักของประโยค วลี 从 ทั้งก้อนก็สามารถย้ายไปไว้หน้าสุดของประโยค คือวางไว้หน้าประธานได้เช่นกัน
การระบุสถานที่ตั้งต้นหรือเส้นทางที่ผ่าน
เมื่อตามด้วยคำบอกสถานที่ 从 จะบ่งบอกว่าการเคลื่อนที่เริ่มต้นจากที่ใด หรือเคลื่อนผ่านจุดใด คำนามที่อยู่หลัง 从 จะต้องเป็นสถานที่ที่รับรู้เข้าใจได้ เช่น เมือง อาคาร ห้อง หรือทางเข้าที่เจาะจง
哥哥今天从北京坐火车回家。
从 แนะนำปักกิ่งในฐานะเมืองต้นทางโดยวางไว้หน้ากริยาวลี
请大家从前门进教室。
从 แนะนำเส้นทางหรือทางเข้าที่ใช้ในการเคลื่อนที่
การระบุจุดเริ่มต้นของเวลา
从 กับคำบอกเวลากำหนดจุดเริ่มต้น มักพบกับ 开始 หรือจุดสิ้นสุดที่สัมพันธ์กัน แต่ไม่ได้บังคับทุกครั้ง เช่น 我从小喜欢音乐 “ฉันชอบดนตรีมาตั้งแต่เด็ก” ให้เลือกภาคแสดงตามสิ่งที่ดำเนินต่อหรือเริ่มขึ้น
我们从明天开始学习新课文。
从 ใช้คู่กับ 明天 และคำกริยา 开始 เพื่อระบุว่าเหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นเมื่อใด
上午的课从八点开始。
从 ระบุเวลาเริ่มต้นที่ชัดเจนไว้หน้าคำว่า 开始
การเปรียบเทียบที่ควรรู้: 从 (cóng) กับ 在 (zài)
ผู้เรียนบางครั้งสับสนระหว่าง 从 (cóng) กับ 在 (zài) เพราะคำบุพบททั้งสองตัวนี้ต่างก็วางอยู่หน้าคำบอกสถานที่และอยู่หน้าคำกริยาหลักเหมือนกัน อย่างไรก็ตาม คำทั้งสองอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำกับสถานที่แตกต่างกันดังนี้:
- ใช้ 在 เมื่อการกระทำเกิดขึ้นอยู่ภายในสถานที่แห่งหนึ่งโดยไม่ได้เน้นการเคลื่อนที่ออกจากจุดนั้น
- ใช้ 从 เมื่อการกระทำเกี่ยวข้องกับการเคลื่อนที่ออกจากจุดเริ่มต้น การเคลื่อนผ่านสถานที่ใดสถานที่หนึ่ง หรือการเริ่มต้นขึ้นเมื่อถึงเวลาที่ระบุ
弟弟在学校看书。
在 ระบุสถานที่คงที่ซึ่งการอ่านหนังสือเกิดขึ้น
弟弟从学校走回家。
从 ระบุว่าโรงเรียนเป็นจุดเริ่มต้นในการเดินกลับบ้าน
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยของนักเรียนและวิธีแก้ไข
วลี 从 โดยทั่วไปอยู่หน้าภาคแสดงที่มันขยาย ในตัวอย่างด้านล่างระบุต้นทางของการกลับจากซูเปอร์มาร์เก็ต แต่อย่าสรุปว่าต้องวางหน้าการกระทำทุกอย่างที่มาก่อนในประโยคหลายเหตุการณ์ เพราะ 妈妈买完菜后，从超市回来了 ก็เป็นธรรมชาติ
× 妈妈买菜回来了从超市。
ในประโยคภาษาเขียนที่เป็นกลางตามที่ต้องการนี้ อย่าทิ้ง 从超市 ไว้หลังวลีการกลับมาทั้งหมด ให้วางไว้หน้าการเคลื่อนที่ที่มันขยาย ตามรูปตัวอย่างถัดไป
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 妈妈从超市买菜回来了。
妈妈从超市买菜回来了。
ในรูปตัวอย่างนี้ 从超市 ระบุต้นทางหน้า 买菜回来 ประโยคอื่นอาจแยกการซื้อของกับการกลับมาเป็นอนุประโยคที่มีส่วนขยายของตนเองได้
ในประโยคที่แก้ไขให้ถูกต้อง วลี 从超市 (จากซูเปอร์มาร์เก็ต) จะทำหน้าที่กำหนดกรอบสถานที่และจุดเริ่มต้นไว้ล่วงหน้า ก่อนที่จะกล่าวถึงทั้งการทำธุระ 买菜 (ซื้อกับข้าว) และการเดินทางกลับ 回来 (กลับมา)
คำถามที่พบบ่อย
วลีที่มี 从 (cóng) สามารถนำไปวางไว้หลังคำกริยาหลักได้หรือไม่?
ไม่ได้ ในภาษาจีนกลางมาตรฐาน เมื่อ 从 ทำหน้าที่ระบุเวลาเริ่มต้นหรือสถานที่เริ่มต้น บุพบทวลีนี้จะต้องวางไว้หน้าคำกริยาเสมอ โดยวางไว้หลังประธานทันที หรือวางไว้หน้าสุดของประโยค
ทำไม 从八点开始 เวลาแปลเป็นไทยถึงพูดได้ว่า "เริ่มตอนแปดโมง" แทนที่จะพูดว่า "เริ่มจากแปดโมง"?
ในภาษาไทย เมื่อพูดถึงจุดเวลาที่งานเริ่มต้น เรามักใช้คำว่า "ตอน" หรือ "เวลา" ร่วมกับคำว่า "เริ่ม" (หรือใช้คำว่า "ตั้งแต่") ในขณะที่ภาษาจีนมองว่าจุดเริ่มต้นของตารางเวลาคือจุดตั้งต้นของช่วงเวลา จึงใช้ 从 ในการแนะนำเวลาดังกล่าวอย่างเป็นธรรมชาติ
ทำไมหัวข้อไวยากรณ์นี้จึงมีตัวเลขกำกับเป็น 从1 ในโครงสร้างหลักสูตร?
หน้าโครงร่างระดับ 2 ระบุ 从1 สำหรับเวลา/สถานที่ และ 从2 สำหรับทิศทาง/เส้นทาง ตัวเลขแยกรายการ ไม่ใช่กฎว่าหมายเลขสูงต้องเป็น HSK ระดับสูงกว่า บทความนี้เน้นการบอกจุดเริ่มต้น
