HSKReadyดาวน์โหลดแอป
ไวยากรณ์

HSK 2 · ส่วนประกอบของประโยค › บทภาคแสดง

การใช้กลุ่มคำนามเป็นภาคแสดงในภาษาจีน (名词性短语作谓语)

ในภาษาจีนกลาง คำนามหรือกลุ่มคำนามสามารถทำหน้าที่เป็นภาคแสดงของประโยคได้โดยตรงโดยไม่ต้องมีคำกริยาเชื่อมอย่าง 是 (shì) โครงสร้างนี้มักใช้ในบทสนทนาในชีวิตประจำวันเพื่อบอกเวลา วันที่ อายุ ราคา และภูมิลำเนา

ประธาน กลุ่มคำนาม 。
ตัวอย่างประโยค

今天星期三。

jīntiān xīngqīsān.

วันนี้วันพุธ

คำนามบอกเวลา 星期三 ทำหน้าที่เป็นภาคแสดงโดยตรงโดยไม่มี 是

ตัวอย่างที่ไม่ถูกต้อง

× 我弟弟不八岁。

wǒ dìdi bù bā suì.

ความหมายที่ต้องการสื่อ: น้องชายของฉันไม่ได้อายุแปดขวบ

ไม่ถูกต้อง: คุณไม่สามารถปฏิเสธกลุ่มคำนามอย่าง 八岁 ด้วยคำว่า 不 เพียงลำพังได้ ต้องแก้เป็น 我弟弟不是八岁。

ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我弟弟不是八岁。

อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด

ภาคแสดงกลุ่มคำนามคืออะไร

ในภาษาไทย การเชื่อมประธานเข้ากับกลุ่มคำนามในบางบริบทอาจใช้คำว่า "คือ" หรือ "เป็น" เช่น "วันนี้คือวันพุธ" หรือในบางบริบทก็สามารถวางกลุ่มคำบอกจำนวนต่อท้ายได้เลย เช่น "น้องสาวอายุสิบขวบ" ในภาษาจีนกลาง ประโยคก็ไม่จำเป็นต้องมีคำกริยาในตำแหน่งภาคแสดงเสมอไปเช่นกัน ตามโครงร่างไวยากรณ์ HSK ระดับ 2 กลุ่มคำนาม—ซึ่งหมายถึงกลุ่มคำที่มีคำนาม คำบอกจำนวนและลักษณนาม หรือคำบอกเวลาเป็นแกนหลัก—สามารถทำหน้าที่เป็นภาคแสดง (谓语, wèiyǔ) ได้โดยตรงเพื่อบรรยายหรือนิยามประธาน

ประธาน กลุ่มคำนาม 。

โครงสร้างนี้กระชับและพบได้บ่อยมากในภาษาจีนพูด แทนที่จะมองว่าการไม่มีคำกริยาเป็นการละคำอย่างไม่เป็นระเบียบ ไวยากรณ์ภาษาจีนถือว่ากลุ่มคำนามนั้นทำหน้าที่เป็นภาคแสดงที่สมบูรณ์ในตัวเองสำหรับหมวดหมู่ความหมายที่เฉพาะเจาะจง

หมวดหมู่หลักและตัวอย่างที่เป็นธรรมชาติ

เราไม่สามารถนำคำนามใดก็ได้มาเป็นภาคแสดงโดยไม่มีคำกริยา ในการใช้งานจริง ภาคแสดงกลุ่มคำนามจะถูกจำกัดอยู่เพียงไม่กี่หมวดหมู่ที่ใช้บ่อยเป็นหลัก ได้แก่:

  • วันในสัปดาห์ วันที่ และเวลาตามนาฬิกา
  • อายุและการวัดขนาด
  • ราคาและปริมาณ
  • ภูมิลำเนา สัญชาติ หรือลักษณะเฉพาะส่วนบุคคล

今天星期三。

jīntiān xīngqīsān.

วันนี้วันพุธ

คำนามบอกเวลา 星期三 ทำหน้าที่เป็นภาคแสดงโดยตรงโดยไม่มี 是

我妹妹今年十岁。

wǒ mèimei jīnnián shí suì.

ปีนี้น้องสาวของฉันอายุสิบขวบ

กลุ่มคำบอกจำนวนและลักษณนาม 十岁 ทำหน้าที่เป็นภาคแสดงเพื่อบอกอายุ

这本书二十五块钱。

zhè běn shū èrshíwǔ kuài qián.

หนังสือเล่มนี้ราคายี่สิบห้าหยวน

กลุ่มคำบอกจำนวนเงินทำหน้าที่บอกราคาต่อท้ายประธานโดยตรง

王老师北京人。

Wáng lǎoshī Běijīng rén.

ครูหวังเป็นคนปักกิ่ง

เป็นคำบอกภูมิลำเนาแบบกระชับในบทสนทนา ส่วน 王老师是北京人 เป็นรูปเต็มที่ใช้ได้กว้างกว่า รูปที่ไม่มี 是 ขึ้นกับระดับภาษาและบริบท

สังเกตว่าในตัวอย่างข้างต้น คำบอกเวลาอย่าง 今年 (jīnnián, ปีนี้) สามารถปรากฏอยู่หน้าภาคแสดงกลุ่มคำนามเพื่อระบุกรอบเวลาได้ เช่นเดียวกับเวลาที่วางไว้หน้าคำกริยา

การปฏิเสธและบทบาทของ 是 (shì)

กฎสำคัญข้อหนึ่งของภาคแสดงกลุ่มคำนามคือวิธีสร้างประโยคปฏิเสธ แม้ว่าประโยคบอกเล่าจะสามารถใช้ได้อย่างเป็นธรรมชาติโดยไม่มี 是 (shì) แต่คุณไม่สามารถปฏิเสธคำนามหรือกลุ่มคำบอกจำนวนได้โดยตรงด้วยคำกริยาวิเศษณ์ 不 (bù) หากต้องการทำให้ภาคแสดงกลุ่มคำนามเป็นประโยคปฏิเสธ คุณต้องเติม 不是 (bú shì) ไว้หน้ากลุ่มคำนามนั้น

ประธาน 不是 กลุ่มคำนาม 。

今天不是星期四。

jīntiān bú shì xīngqīsì.

วันนี้ไม่ใช่วันพฤหัสบดี

ประโยคภาคแสดงกลุ่มคำนามในรูปปฏิเสธต้องใช้ 不是

ผู้เรียนมักเผลอวาง 不 (bù) ไว้หน้าอายุหรือราคาโดยตรงเนื่องจากเห็นว่าประโยคบอกเล่าไม่มีคำกริยา (หรือคุ้นชินกับโครงสร้างคำว่า "ไม่" ในภาษาไทย) ซึ่งจะทำให้ได้ประโยคที่ผิดไวยากรณ์:

× 我弟弟不八岁。

wǒ dìdi bù bā suì.

ความหมายที่ต้องการสื่อ: น้องชายของฉันไม่ได้อายุแปดขวบ

ไม่ถูกต้อง: คุณไม่สามารถปฏิเสธกลุ่มคำนามอย่าง 八岁 ด้วยคำว่า 不 เพียงลำพังได้ ต้องแก้เป็น 我弟弟不是八岁。

ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我弟弟不是八岁。

我弟弟不是八岁。

wǒ dìdi bú shì bā suì.

น้องชายของฉันไม่ได้อายุแปดขวบ

การแก้ไขที่ถูกต้องโดยใช้ 不是 วางไว้หน้ากลุ่มคำนาม

ในประโยคบอกเล่าที่บอกวันที่ ภูมิลำเนา และราคา การเติม 是 (shì) มักจะถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ แต่จะทำให้น้ำเสียงของประโยคเปลี่ยนไป หากไม่มี 是 (shì) ประโยคจะเป็นการบอกเล่าข้อเท็จจริงด้วยน้ำเสียงกลางๆ และกระชับฉับไวในภาษาพูดประจำวัน การเติม 是 (shì) มักจะฟังดูเป็นการเน้นย้ำ ตั้งใจพูด หรือเป็นทางการมากขึ้น อย่างไรก็ตาม เมื่อต้องการบอกอายุด้วยคำว่า 岁 (suì) ในประโยคบอกเล่าพื้นฐานทั่วไป ผู้พูดมักจะใช้กลุ่มคำนามโดยตรงโดยไม่มี 是 (shì) เว้นแต่ต้องการเน้นย้ำเพื่อเปรียบเทียบความแตกต่าง

ข้อจำกัดสำคัญ: เมื่อใดที่ไม่สามารถละ 是 (shì) ได้

ภาคแสดงกลุ่มคำนามไม่ใช่สิ่งที่จะนำมาใช้แทนที่ 是 (shì) ได้ในทุกกรณี เมื่อคุณต้องการระบุว่าสิ่งของชิ้นหนึ่งคืออะไร บอกอาชีพของบุคคลในประโยคเดี่ยวตามปกติ หรือนิยามความสัมพันธ์ทั่วไประหว่างคำนามสองคำที่อยู่นอกเหนือหมวดหมู่หลักอย่างเวลา อายุ ราคา และภูมิลำเนาหรือคุณลักษณะเฉพาะ โดยทั่วไปคุณยังคงต้องใช้คำกริยา 是 (shì) ไว้ตามเดิม

我爸爸是医生。

wǒ bàba shì yīshēng.

พ่อของฉันเป็นหมอ

สำหรับการบอกอาชีพและการระบุตัวตนทั่วไปในประโยคเดี่ยวตามปกติ ต้องคงคำว่า 是 ไว้

คำถามที่พบบ่อย

การใช้ 是 (shì) เมื่อต้องการบอกวันในสัปดาห์หรือบ้านเกิดของใครสักคนถือว่าผิดหรือไม่?

ไม่ผิด การพูดว่า 今天是星期三 หรือ 王老师是北京人 ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ทุกประการ อย่างไรก็ตาม การละคำว่า 是 ในบริบทเฉพาะเหล่านี้ถือเป็นเรื่องธรรมชาติมากในบทสนทนาในชีวิตประจำวัน และเป็นโครงสร้างหลักที่ต้องการสอนในหัวข้อไวยากรณ์นี้

ทำไมจึงไม่สามารถเติม 不 (bù) ไว้หน้าภาคแสดงกลุ่มคำนามโดยตรงเพื่อทำให้เป็นประโยคปฏิเสธได้?

ในรูปบอกวันที่ อายุ ราคา และตัวตนทั่วไปที่นี่ ให้ใช้ 不是 เพื่อปฏิเสธค่าที่ระบุ เช่น 今天不是星期四 และ 我弟弟不是八岁 ส่วน 不八岁 เพียงอย่างเดียวไม่เป็นประโยคบอกเล่ากลางๆ ตามที่ต้องการ แต่นี่เป็นกฎสำหรับรูปเหล่านี้ ไม่ใช่ทุกโครงสร้างที่มีตัวเลขหรือคำนาม

แหล่งข้อมูลhsk.cn-bj.ufileos.com · หน้า PDF 390

เรียนต่อในแอป

ข้อสอบจำลองเต็มรูปแบบอยู่ในแอป HSKReady

HSKReady App