HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 2 · ชนิดของคำ › คำช่วย › คำช่วยโครงสร้าง
คำเสริมโครงสร้าง HSK ระดับ 2 得 และ 地: ความหมาย ลำดับคำ และความแตกต่าง
ในภาษาจีนกลาง คำเสริมโครงสร้าง 得 และ 地 ต่างออกเสียงด้วยเสียงเบา (de) เหมือนกัน ซึ่งมักสร้างความสับสนในการเขียนและการแต่งประโยค อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งและหน้าที่ทางไวยากรณ์ของทั้งสองคำนี้แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง โดย 得 จะวางไว้หลังคำกริยาหรือคำคุณศัพท์เพื่อเชื่อมบทเสริมบอกระดับหรือการประเมินผล ในขณะที่ 地 จะวางไว้หน้าคำกริยาเพื่อเชื่อมส่วนขยายกริยาที่บอกว่าการกระทำนั้นทำด้วยอาการอย่างไร
哥哥跑得很快。
得 วางติดกับคำกริยา 跑 (วิ่ง) โดยตรง เพื่อนำเข้าบทเสริมบอกระดับ 很快 (เร็วมาก)
× 他写汉字得很好。
เมื่อต้องการประเมินการเขียนแบบนี้ ให้วาง 得 หลัง 写 ไม่ใช่หลังกรรม 汉字 การซ้ำกริยาจะได้ 他写汉字写得很好
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 他写汉字写得很好。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
ทำไม 得 และ 地 จึงออกเสียงเหมือนกันแต่ทำหน้าที่ต่างกัน
ในโครงร่างไวยากรณ์ HSK ระดับ 2 คำว่า 得 และ 地 ถูกจัดอยู่ในกลุ่มประเภทคำที่เป็นคำเสริมโครงสร้าง (结构助词) ในการพูดในชีวิตประจำวัน อักษรทั้งสองตัวนี้ออกเสียงเป็นพยางค์เสียงเบาว่า (de) ซึ่งมีเสียงเหมือนกับคำเสริมแสดงความเป็นเจ้าของ 的 ที่เรียนในระดับ 1 ทุกประการ เนื่องจากภาษาจีนกลางที่ใช้พูดไม่ได้แยกคำเหล่านี้ด้วยเสียง ผู้เรียนจึงต้องอาศัยลำดับคำและหน้าที่ทางไวยากรณ์ในการเลือกใช้อักษรให้ถูกต้องในการอ่านและการเขียน
ความแตกต่างที่สำคัญที่สุดขึ้นอยู่กับว่าส่วนขยายนั้นวางอยู่ฝั่งไหนของคำกริยาหลัก ในโครงสร้างประโยคภาษาจีน สภาพแวดล้อมทั่วไปและการบรรยายลักษณะอาการของการกระทำมักจะวางไว้หน้าคำกริยา ในขณะที่ผลลัพธ์ การประเมินค่า และการบอกระดับจะวางไว้หลังคำกริยา โดย 地 ทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมหน้าคำกริยา และ 得 ทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมหลังคำกริยา
การใช้ 得 หลังคำกริยาและคำคุณศัพท์เพื่อการประเมินและบอกระดับ
คำเสริมโครงสร้าง 得 จะวางติดไว้ด้านหลังของคำกริยาหรือคำคุณศัพท์โดยตรง หน้าที่ของมันคือการนำเข้าบทเสริม ซึ่งที่พบบ่อยที่สุดคือบทเสริมบอกระดับหรือสภาพ เพื่อประเมินว่าการกระทำนั้นดำเนินไปอย่างไร หรือคุณสมบัตินั้นมีความเข้มข้นเพียงใด
เมื่อใช้หลังคำกริยาแสดงการกระทำ วลีที่ตามหลัง 得 มักจะประกอบด้วยคำคุณศัพท์ที่มีคำวิเศษณ์บอกระดับ เช่น 很 (มาก) ขยายอยู่ รูปแบบนี้มักใช้ตอบคำถามว่าใครบางคนทำสิ่งนั้นได้ดีแค่ไหน เร็วแค่ไหน หรือทำเป็นประจำอย่างไร และเมื่อใช้หลังคำคุณศัพท์ บทเสริมตายตัวที่พบบ่อยอย่าง 很 จะช่วยเน้นย้ำระดับความเข้มข้นของสภาพนั้นๆ
哥哥跑得很快。
得 วางติดกับคำกริยา 跑 (วิ่ง) โดยตรง เพื่อนำเข้าบทเสริมบอกระดับ 很快 (เร็วมาก)
今天忙得很。
得 ตามหลังคำคุณศัพท์ 忙 (ยุ่ง) โดยมี 很 เป็นบทเสริมเพื่อเน้นระดับความเข้มข้น
สังเกตว่า 得 จะวางติดกับตัวคำกริยาหรือคำคุณศัพท์เลย จะไม่อนุญาตให้นำคำนามที่เป็นกรรมมาแทรกระหว่างคำกริยากับ 得
ข้อควรระวังเรื่องคำกริยาที่มีกรรมเมื่อใช้ 得
ข้อผิดพลาดที่ผู้เรียนพบบ่อยที่สุดอย่างหนึ่งในระดับนี้จะเกิดขึ้นเมื่อคำกริยามีกรรมมารองรับ เช่น เขียนอักษรจีน (写汉字) พูดภาษาจีน (说汉语) หรือร้องเพลง (唱歌) เนื่องจากในภาษาไทยเราพูดตามธรรมชาติว่า 'เขาเขียนอักษรจีนได้ดีมาก' ผู้เรียนจึงมักเผลอวาง 得 ไว้หลังคำนามที่เป็นกรรมโดยตรง แต่ในภาษาจีนกลาง 得 ไม่สามารถวางติดหลังคำนามได้
หากต้องการใส่ทั้งกรรมและบทเสริมที่ใช้ 得 ภาษาจีนมาตรฐานจะใช้วิธีซ้ำคำกริยาอีกครั้งหลังกรรม เพื่อให้ 得 ยังคงวางติดอยู่หลังคำกริยาโดยตรง หรืออีกทางเลือกหนึ่ง ในบริบทที่ชัดเจน ผู้พูดมักจะย้ายกรรมไปไว้หน้าคำกริยา หรือละคำกริยาตัวแรกออกหากหัวข้อสนทนาเป็นที่เข้าใจตรงกันอยู่แล้ว
× 他写汉字得很好。
เมื่อต้องการประเมินการเขียนแบบนี้ ให้วาง 得 หลัง 写 ไม่ใช่หลังกรรม 汉字 การซ้ำกริยาจะได้ 他写汉字写得很好
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 他写汉字写得很好。
他写汉字写得很好。
การซ้ำ 写 ทำให้ 得 อยู่หลังกริยาโดยตรง
การใช้ 地 หน้าคำกริยาเพื่อเป็นตัวบ่งชี้ส่วนขยายกริยา
ในขณะที่ 得 จะเชื่อมกับคำข้างหน้าเพื่อประเมินผลการกระทำ คำเสริมโครงสร้าง 地 จะทำหน้าที่เชื่อมต่อไปข้างหน้าเพื่อขยายคำกริยาที่ตามมา โดยจะเปลี่ยนคำคุณศัพท์ คำคุณศัพท์ซ้ำ หรือวลีบอกลักษณะ ให้กลายเป็นส่วนขยายกริยา (状语) ซึ่งเทียบได้กับการใช้คำว่า 'อย่าง...' ในภาษาไทยเพื่อบอกอาการของการกระทำ
วางวลีบอกลักษณะกับ 地 หน้าวลีกริยา รูปนี้บอกอาการ อารมณ์ หรือวิธีที่เหตุการณ์ดำเนินไปได้ ไม่จำเป็นว่าประธานต้องตั้งใจทำเสมอ
大家高兴地唱歌。
地 เชื่อมคำคุณศัพท์สองพยางค์ 高兴 (ดีใจ/มีความสุข) เข้ากับวลีกริยา 唱歌 (ร้องเพลง) เพื่อแสดงลักษณะอาการ
她慢慢地走回家。
คำคุณศัพท์พยางค์เดียวที่นำมาซ้ำคำอย่าง 慢慢 (ช้าๆ) มักจะใช้คู่กับ 地 หน้าคำกริยา
กฎนี้มีข้อจำกัดที่สำคัญคือ เราจะไม่เติม 地 หลังคำวิเศษณ์บอกระดับหรือคำวิเศษณ์บอกเวลาแท้ๆ (เช่น 很, 非常, 常常 หรือ 已经) และคำคุณศัพท์พยางค์เดียวที่อยู่หน้าคำกริยามักจะไม่ใช้ 地 ยกเว้นแต่จะทำให้เป็นคำซ้ำ (เช่น 慢慢地) หรือใช้คู่กับคำวิเศษณ์บอกระดับ
การเปรียบเทียบ 地 และ 得 ในบริบทการใช้งานจริง
เนื่องจากโครงสร้างทั้งสองแบบนี้เมื่อแปลเป็นภาษาไทยมักจะวางส่วนขยายไว้หลังคำกริยาเหมือนกัน (เช่น 'อย่างตั้งใจ' หรือ 'ตั้งใจมาก') ผู้เรียนจึงมักสงสัยว่าเมื่อไหร่ควรใช้คำไหน ความแตกต่างอยู่ที่จุดเน้นในการสื่อสารดังนี้:
- การตรวจสอบตำแหน่ง: หากช่องว่างอยู่หลังคำบอกลักษณะและอยู่ข้างหน้าคำกริยาแสดงการกระทำพอดี ให้เลือกใช้ 地
- การตรวจสอบตำแหน่ง: หากช่องว่างอยู่ข้างหลังคำกริยาหรือคำคุณศัพท์พอดี และตามด้วยคำบรรยายบอกระดับ ให้เลือกใช้ 得
- จุดเน้นของ 地: บอกอาการ อารมณ์ หรือสภาพแวดล้อมของการกระทำหรือเหตุการณ์ ไม่จำเป็นต้องเป็นความตั้งใจ
- จุดเน้นความหมายของ 得: ประเมิน ให้คะแนน หรือบรรยายผลลัพธ์และระดับของการกระทำที่สังเกตเห็นได้
弟弟认真地看书。
认真地 บรรยายอาการอ่านอย่างตั้งใจ ไม่ได้บอกกาลกำลังดำเนินอยู่ด้วยตัวเอง
弟弟看书看得非常认真。
看得非常认真 ที่อยู่หลังคำกริยาใช้ประเมินระดับหรือคุณภาพของการอ่านหนังสือของเขา
ในประโยคแรกข้างต้น 认真地 (อย่างตั้งใจ) เป็นการบรรยายภาพอาการว่าน้องชายกำลังอ่านหนังสือด้วยท่าทีอย่างไรในขณะนั้น ส่วนในประโยคที่สอง 看得非常认真 เป็นการประเมินผลการอ่านหนังสือของเขา โดยเน้นย้ำว่าเขาอ่านหนังสือด้วยความตั้งใจมากเพียงใด
คำถามที่พบบ่อย
คำว่า 得 ออกเสียงเป็นเสียงเบาว่า 'de' เสมอไปหรือไม่?
เมื่อทำหน้าที่เป็นคำเสริมโครงสร้างที่เชื่อมคำกริยาหรือคำคุณศัพท์เข้ากับบทเสริม 得 จะออกเสียงเป็นเสียงเบาว่า 'de' เสมอ แต่ข้อควรระวังคืออักษรตัวเดียวกันนี้จะออกเสียงว่า 'děi' เมื่อทำหน้าที่เป็นคำกริยานุเคราะห์ที่แปลว่า 'ต้อง' และออกเสียงว่า 'dé' ในคำศัพท์อย่างเช่น 得到 (ได้รับ)
得 และ 地 แตกต่างจากคำเสริม 的 ในระดับ HSK 1 อย่างไร?
ในคู่เปรียบเทียบพื้นฐานที่นี่ 的 เชื่อมส่วนขยายกับคำนาม เช่น 我的书 หรือ 漂亮的花 ส่วน 地 เชื่อมส่วนขยายบอกอาการกับกริยาที่ตามมา เช่น 高兴地笑 และ 得 นำบทเสริมหลังกริยาหรือคำคุณศัพท์ เช่น 跑得快 ทั้งนี้ส่วนขยายนามไม่จำเป็นต้องมี 的 ทุกครั้ง เช่น 好朋友 ไม่มี 的
ในภาษาจีนพูด มีการละคำว่า 地 บ้างหรือไม่?
มี ในการพูดแบบลำลองและเมื่อใช้กับส่วนขยายสองพยางค์ที่คุ้นเคยบางคำหรือคำคุณศัพท์ซ้ำ เจ้าของภาษาบางครั้งจะละ 地 ที่อยู่หน้าคำกริยาไป อย่างไรก็ตาม การคง 地 ไว้หลังคำคุณศัพท์บอกอาการที่มีสองพยางค์หรือคำซ้ำถือเป็นรูปแบบมาตรฐานและช่วยลดความกำกวมในภาษาเขียน
