HSK 2 · การณ์ลักษณะ › การต่อเนื่อง
การใช้ 着 ในภาษาจีนเพื่อบอกสภาพที่ยังคงอยู่
ใช้ กริยา + 着 เพื่อบอกสภาพที่เกิดขึ้นแล้วและยังคงเป็นเช่นนั้น ณ เวลาที่กล่าวถึง รูปแบบนี้นำเสนอสภาพขณะที่ยังดำเนินอยู่ โดยไม่ได้ระบุเองว่าสภาพนั้นเริ่มเมื่อใดหรือจะสิ้นสุดเมื่อใด

窗户开着。
บอกสภาพที่ยังเปิดอยู่ โดยไม่ได้ระบุว่าหน้าต่างถูกเปิดเมื่อใด
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
มองสภาพขณะที่ยังคงอยู่
โครงร่างจัดบทเรียนนี้ไว้ในระดับ 2 หัวข้อลักษณะการณ์ โดยเน้นกริยา + 着 เพื่อบอกสภาพที่ยังคงอยู่ บทเรียนนี้มุ่งเน้นสภาพที่คงอยู่ช่วงหนึ่ง ลองนึกถึงหน้าต่างที่มีคนเปิดไว้ก่อนหน้านี้ และเมื่อมีคนมองก็ยังเปิดอยู่ ประโยคบอกสภาพที่เปิดอยู่ ณ ขณะที่มอง ไม่จำเป็นต้องบอกว่าใครเป็นคนเปิด เปิดเมื่อใด หรือจะปิดเมื่อไร
การณ์ลักษณะบอกว่าผู้พูดนำเสนอกิจกรรมหรือสภาพอย่างไร ส่วนกาลบอกเวลา ภาษาจีนไม่ได้ผันกริยาบอกกาลแบบภาษาอังกฤษ คำว่า 着 จึงไม่ได้บอกว่าเป็นปัจจุบันในตัวเอง สภาพอาจอ้างถึงตอนนี้หรือเวลาอื่นที่บริบทระบุ กริยาบอกสภาพหรือท่าทาง ส่วน 着 นำเสนอว่ายังคงอยู่ ณ จุดนั้น ไม่ใช่แค่บอกว่าเหตุการณ์เสร็จไปแล้ว
วิธีสร้างรูปประโยค
ในการบรรยายพื้นฐาน ให้วางประธานหรือสิ่งที่ต้องการบรรยายไว้หน้ากริยา แล้วเติม 着: ประธาน + กริยา + 着 กริยาควรสื่อสภาพที่คงอยู่ได้ เช่น เปิดอยู่ ส่องสว่างอยู่ ปิดอยู่ หรือยืนอยู่ ในประโยคบอกตำแหน่ง อาจวางสถานที่ไว้ก่อน แล้วตามด้วยวลีกริยาที่บอกสิ่งที่อยู่ตรงนั้น
ในที่นี้ 着 ออกเสียงว่า zhe ด้วยเสียงเบา โดยวางต่อท้ายกริยาโดยตรง รูปแบบนี้มุ่งบอกสภาพที่คงอยู่ ไม่ใช่เครื่องหมายบอกเวลาในอดีตที่แยกต่างหาก และไม่ได้ยืนยันว่าสภาพนั้นจะคงอยู่ถาวร
สภาพต่าง ๆ ในสถานการณ์ทั่วไป
窗户开着。
บอกสภาพที่ยังเปิดอยู่ โดยไม่ได้ระบุว่าหน้าต่างถูกเปิดเมื่อใด
灯亮着。
เน้นสภาพที่ยังส่องสว่างอยู่
门关着。
รายงานสภาพที่ปิดอยู่ ณ เวลาที่เกี่ยวข้อง
桌子上放着一本书。
วลีบอกสถานที่อยู่ต้นประโยค ส่วนกริยาบอกตำแหน่งของหนังสือที่อยู่ตรงนั้น
他站着。
บอกท่าทางที่คงอยู่ในสถานการณ์นั้น
สามตัวอย่างแรกบอกสภาพของสิ่งของ ได้แก่ เปิดอยู่ ส่องสว่างอยู่ หรือปิดอยู่ ตัวอย่างหนังสือเริ่มด้วยวลีบอกสถานที่ แล้วบอกว่าหนังสือวางอยู่ตรงนั้น ตัวอย่างสุดท้ายบอกท่าทางของคน ในแต่ละกรณี ผู้ฟังนึกภาพสภาพที่คงอยู่ ณ เวลาที่กล่าวถึงได้ ประโยคเหล่านี้ไม่ได้ระบุว่าสภาพนั้นคงอยู่นานเท่าใด
เลือกใช้เมื่อบอกสภาพ ไม่ใช่การกระทำที่กำลังดำเนินไป
ข้อแตกต่างที่ควรสังเกตคือ การบอกว่าสิ่งหนึ่งอยู่ในสภาพใด กับการบอกกิจกรรมที่กำลังดำเนินไป ตัวอย่างเช่น หน้าต่างที่เปิดอยู่เป็นสภาพ ส่วนการเปิดหน้าต่างเป็นการกระทำที่ทำให้หน้าต่างเปลี่ยนจากปิดเป็นเปิด บทเรียนนี้ฝึกการใช้ 着 เพื่อบอกสภาพ ประโยคเกี่ยวกับคนที่กำลังทำกิจกรรมอยู่ช่วงหนึ่งอาจเป็นการใช้ 着 ในความหมายอื่น จึงไม่ควรเหมารวมว่าประโยค กริยา + 着 ทุกประโยคมีความหมายเหมือนกัน
- ถามตัวเองว่า ณ เวลาที่อ้างถึง สังเกตเห็นสภาพใดได้บ้าง หากคำตอบคือ “ประตูปิดอยู่” หรือ “ไฟเปิดอยู่” การใช้ 着 เพื่อบอกสภาพนี้อาจเหมาะสม
- ถามตัวเองว่ากำลังเล่าการเปลี่ยนแปลงหรือกิจกรรมที่กำลังดำเนินไปหรือไม่ หากใช่ ให้เน้นความหมายของเหตุการณ์นั้น แทนที่จะคิดว่าใช้รูปแบบบอกสภาพนี้ได้เสมอ
- ใช้บริบทเพื่อระบุเวลาที่เกี่ยวข้อง 着 แสดงมุมมองว่าสภาพยังดำเนินอยู่ แต่ไม่ได้ระบุวันเวลาตามปฏิทินเอง และไม่ได้รับประกันว่าสภาพจะคงอยู่ตลอดไป
คำถามที่พบบ่อย
着 หมายถึงกาลปัจจุบันหรือไม่
ไม่ใช่ 着 นำเสนอสภาพที่ยังคงอยู่จากมุมมอง ณ เวลาหนึ่ง บริบทจะบอกว่าหมายถึงเวลาปัจจุบันหรือเวลาอื่น
着 หมายความว่าสภาพนั้นจะคงอยู่ตลอดไปหรือไม่
ไม่ใช่ รูปแบบนี้บอกว่าสภาพยังคงอยู่ ณ เวลาที่กล่าวถึง โดยไม่ได้ระบุระยะเวลาทั้งหมดหรือเวลาสิ้นสุด
เติม 着 ต่อท้ายกริยาใดก็ได้เพื่อให้ได้ความหมายนี้หรือไม่
ไม่ได้ สำหรับการใช้เพื่อบอกสภาพนี้ กริยาควรสื่อสภาพที่คงอยู่ได้ เช่น ประตูปิดอยู่หรือคนยืนอยู่ แต่กริยาบางคำอาจสื่อการกระทำที่กำลังดำเนินไป ซึ่งเป็นการใช้อีกรูปแบบหนึ่ง