HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 2 · ประเภทของประโยค › รูปประโยคพิเศษ › ประโยคกรรมคู่ 2
ประโยคกรรมคู่ที่ใช้ 给 ใน HSK 2 (กริยา + 给 + กรรมที่ 1 + กรรมที่ 2)
ในภาษาจีนกลาง เมื่อการกระทำหนึ่งเป็นการส่งมอบสิ่งของจากคนหนึ่งไปยังอีกคนหนึ่ง คุณสามารถวางคำว่า 给 ไว้หลังคำกริยาหลักได้ทันที เพื่อระบุทั้งผู้รับและสิ่งของที่ส่งมอบตามลำดับที่ตายตัว
哥哥送给我一本书。
โครงสร้างเป้าหมายที่ถูกต้อง: 送给 วางติดกัน ตามด้วยผู้รับ (我) เป็นลำดับแรก แล้วจึงตามด้วยสิ่งของ (一本书)
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
ประโยคกรรมคู่รูป กริยา + 给 คืออะไร?
ในโครงสร้างไวยากรณ์ระดับ HSK 2 หัวข้อประโยคกรรมคู่แบบที่ 2 (双宾语句2) จะครอบคลุมรูปแบบที่คำว่า 给 (gěi) ตามหลังสกรรมกริยาในทันทีเพื่อนำเสนอคำกรรมสองตัวเรียงตามลำดับ แม้ว่าประโยคกรรมคู่พื้นฐานจะใช้คำกริยาเดี่ยวๆ อย่าง 给 หรือ 教 (jiāo, สอน) วางหน้าคำนามสองคำได้โดยตรง แต่คำกริยาแสดงการกระทำอื่นๆ อีกหลายคำในภาษาจีนจำเป็นต้องเติม 给 ไว้หลังคำกริยาทันที เพื่อแสดงให้ชัดเจนว่าสิ่งของนั้นกำลังถูกส่งต่อไปยังผู้รับ
ในโครงสร้างนี้ คำกริยาจะทำหน้าที่อธิบายวิธีการส่งมอบที่เจาะจง เช่น การให้เป็นของขวัญ การให้ยืม การขาย การคืน หรือการส่งไปรษณีย์ ในขณะที่ 给 ทำหน้าที่เป็นตัวบ่งชี้ทิศทางที่มุ่งไปยังผู้รับ กรรมที่ 1 จะเป็นบุคคลหรือหน่วยงานที่ได้รับสิ่งของเสมอ (กรรมรอง) และกรรมที่ 2 จะเป็นสิ่งของที่ถูกส่งมอบเสมอ (กรรมตรง)
哥哥送给我一本书。
โครงสร้างเป้าหมายที่ถูกต้อง: 送给 วางติดกัน ตามด้วยผู้รับ (我) เป็นลำดับแรก แล้วจึงตามด้วยสิ่งของ (一本书)
同学借给她两支铅笔。
借给 แสดงความหมายของการให้ผู้รับ (她) ยืมออกไปอย่างชัดเจน ไม่ใช่การขอยืมมาจากเธอ
คำกริยาและกรรมแบบใดที่เข้ากับโครงสร้างนี้ได้?
ไม่ใช่คำกริยาทุกคำในภาษาจีนที่จะสามารถรับกรรมสองตัวด้วยการเติม 给 ได้ การจะใช้รูปประโยคนี้ได้อย่างเป็นธรรมชาติ คำกริยาหลักจะต้องเกี่ยวข้องกับการส่งต่อความเป็นเจ้าของ การควบคุม หรือการส่งมอบสิ่งของบางอย่างให้แก่ผู้อื่น ในระดับต้นถึงระดับกลางตอนต้น จะมีกลุ่มคำกริยาแสดงการส่งมอบในชีวิตประจำวันที่ปรากฏในโครงสร้างนี้เป็นประจำ
- 送给 (sòng gěi): มอบให้เป็นของขวัญหรือของกำนัลแก่ใครบางคน
- 借给 (jiè gěi): ให้ใครบางคนยืมสิ่งของ
- 卖给 (mài gěi): ขายสิ่งของให้แก่ใครบางคน
- 还给 (huán gěi): คืนหรือส่งคืนสิ่งของให้แก่เจ้าของ
- 寄给 (jì gěi): ส่งพัสดุหรือจดหมายทางไปรษณีย์ไปให้ใครบางคน
สังเกตว่าคำกริยาอย่าง 借 (jiè) สามารถแปลว่า ขอยืม หรือ ให้ยืม ก็ได้ขึ้นอยู่กับบริบท แต่เมื่อคุณนำ 借 มารวมกับ 给 เป็นคำว่า 借给 ทิศทางของการส่งมอบจะชัดเจนทันที นั่นคือประธานเป็นฝ่ายให้กรรมที่ 1 ยืมสิ่งของออกไป ไม่ใช่การขอยืมมาจากพวกเขา ในทำนองเดียวกัน กรรมที่ 2 มักจะเป็นนามวลีที่นับได้ซึ่งระบุจำนวนและลักษณนาม หรือเป็นคำนามที่ชี้เฉพาะด้วยคำสรรพนามชี้เฉพาะอย่าง 这 (zhè, นี้) หรือ 那 (nà, นั้น)
服务员卖给我们三杯热咖啡。
卖给 รับผู้รับ (我们) เป็นกรรมที่ 1 และสิ่งของที่ระบุจำนวน (三杯热咖啡) เป็นกรรมที่ 2
我已经还给老师那本词典了。
แสดงให้เห็นว่าคำกริยาวิเศษณ์อย่าง 已经 และคำอนุภาคท้ายประโยค 了 ล้อมรอบโครงสร้างหลัก กริยา + 给 + กรรมที่ 1 + กรรมที่ 2 อย่างไร
การสร้างประโยคบอกเล่า การกระทำที่เสร็จสมบูรณ์ และประโยคคำถาม
ในแบบเป้าหมายนี้ให้วาง กริยา + 给 ติดกัน หากบอกการส่งมอบที่เกิดขึ้นแล้ว อาจวาง 已经 ไว้ก่อน และใช้ 了 หลัง 给 หรือท้ายอนุประโยคตามการณ์ลักษณะและความหมายในบริบทได้ ส่วนรูปอื่น เช่น 送了一本书给我 ก็ใช้ได้ แต่ไม่ได้เรียงตามแบบกรรมคู่ที่แสดงไว้
เมื่อต้องการถามคำถามเกี่ยวกับผู้รับหรือสิ่งของที่ถูกส่งมอบ ภาษาจีนกลางจะคงลำดับคำเดิมเหมือนประโยคบอกเล่าทุกประการ เพียงแค่แทนที่ตำแหน่งกรรมที่ไม่ทราบด้วยคำปุจฉาสรรพนามที่เหมาะสม เช่น แทนที่ด้วยคำว่า 谁 (shuí, ใคร) ในตำแหน่งกรรมที่ 1 หรือ 什么 (shénme, อะไร) ในตำแหน่งกรรมที่ 2
妈妈寄给你什么东西了？
ประโยคคำถามที่คำแสดงคำถาม 什么东西 เข้าไปแทนที่ในตำแหน่งกรรมที่ 2 โดยไม่ต้องเปลี่ยนลำดับคำ
ประโยค 把 ยกสิ่งของที่ชี้เฉพาะไว้หน้ากริยาได้ ดังคำถามเรื่องตั๋วด้านล่าง หากเลือกแบบกรรมคู่ที่แสดง ให้วางผู้รับก่อนสิ่งของหลัง กริยา + 给 แบบนี้เป็นทางเลือกหนึ่งที่ใช้ได้ การกล่าวถึงกรรมสองส่วนไม่ได้ทำให้ลำดับส่งมอบแบบอื่นใช้ไม่ได้ทั้งหมด
你把那张火车票拿给谁了？
ข้อเปรียบเทียบที่เป็นประโยชน์: เมื่อนำสิ่งของที่ชี้เฉพาะ (那张火车票) มาวางไว้ข้างหน้าด้วยคำว่า 把 จะเหลือเพียงผู้รับ (谁) เท่านั้นที่อยู่หลัง กริยา + 给
ข้อเปรียบเทียบที่สำคัญและข้อผิดพลาดเรื่องลำดับคำที่พบบ่อย
แยกแบบเป้าหมายออกจากอีกลำดับที่ใช้ได้ เช่น 哥哥送给我一本书 และ 哥哥送一本书给我 ใช้ได้ทั้งคู่ รูปแรกวาง 给 หลังกริยา และผู้รับอยู่หน้าสิ่งของ ส่วนรูปหลังวางสิ่งของก่อน 给 + ผู้รับ ไม่ควรบังคับให้ทุกประโยคส่งมอบเรียงแบบเดียว
哥哥送一本书给我。
นี่เป็นอีกโครงสร้างที่ใช้ได้ คือ กริยา + สิ่งของ + 给 + ผู้รับ ความหมายหลักเรื่องส่งมอบเหมือน 哥哥送给我一本书 แต่ลำดับต่างจากแบบ กริยา + 给 + ผู้รับ + สิ่งของ ที่แสดงไว้ ควรฝึกแยกสองรูป ไม่ใช่ถือว่ารูปหนึ่งผิดลำดับคำ
นอกจากนี้ การเปรียบเทียบโครงสร้างประโยคกรรมคู่นี้กับโครงสร้างที่เกี่ยวข้องอีกสองแบบจะช่วยให้คุณไม่สับสนในการอ่านหรือการเขียน:
- การใช้ 给 หน้าคำกริยา (ประธาน + 给 + ผู้รับ + กริยา + สิ่งของ): สำหรับคำกริยาที่เกี่ยวกับการทำหรือการซื้อ เช่น 买 (mǎi, ซื้อ) หรือ 做 (zuò, ทำ) ผู้พูดมักจะวาง 给 + ผู้รับ ไว้หน้าคำกริยา (เพื่อสื่อว่าทำบางสิ่งให้แก่ใครบางคน) แทนที่จะบังคับให้คำกริยาทุกคำต้องอยู่ในรูป กริยา + 给 + กรรมที่ 1 + กรรมที่ 2
- ประโยคควบตำแหน่ง (兼语句): ประโยคควบตำแหน่งจะใช้คำกริยาเชิงสั่งหรือขอร้อง เช่น 请 (qǐng), 叫 (jiào) หรือ 让 (ràng) ตามด้วยบุคคลและคำกริยาแสดงการกระทำตัวที่สอง (การบอกหรือขอให้ใครทำบางสิ่ง) แต่ในประโยคกรรมคู่รูป กริยา + 给 ของเรา ทั้งกรรมที่ 1 และกรรมที่ 2 ต่างก็เป็นคำนาม โดยกรรมที่ 2 คือสิ่งของที่ได้รับ ไม่ใช่การกระทำที่แสดงโดยกรรมที่ 1
คำถามที่พบบ่อย
ในประโยคกรรมคู่รูป กริยา + 给 อะไรต้องมาก่อนกันระหว่าง คน กับ สิ่งของ?
ในแบบเฉพาะ กริยา + 给 + ผู้รับ + สิ่งของ ผู้รับอยู่ก่อนสิ่งของ อาจมีคำช่วย 了 หลัง 给 ก่อนผู้รับได้ เช่น 送给了我一本书 ส่วนโครงสร้างอื่นอาจเรียงข้อมูลต่างออกไป
ทำไมเราจึงพูดว่า 借给 แทนที่จะใช้ 借 เพียงคำเดียวเมื่อต้องการสื่อว่าให้ยืมสิ่งของ?
หากใช้คำเดียวโดดๆ คำว่า 借 สามารถแปลว่า ขอยืม หรือ ให้ยืม ก็ได้ การเติม 给 ไว้หลัง 借 ทันที (借给) จะทำให้ทิศทางชัดเจนขึ้นว่า ประธานเป็นฝ่ายให้ผู้รับยืมสิ่งของนั้นไป
ฉันสามารถวาง 了 ไว้ระหว่างคำกริยาหลักกับ 给 ได้หรือไม่?
ไม่ได้ ในโครงสร้าง กริยา + 给 คำกริยาและ 给 จะยึดติดกันแน่น ให้วาง 了 ไว้หลัง 给 (ก่อนหน้ากรรมที่ 1) หรือวางไว้ท้ายสุดของทั้งประโยค
