HSKReadyดาวน์โหลดแอปปัจจัยระดับ HSK 1: —们 (-men) และ —边 (-biān / -bian)
ในโครงสร้างไวยากรณ์ HSK 1 มีการแนะนำ 们 และ 边 ในฐานะปัจจัยสร้างคำ (后缀) ที่สำคัญ ในขณะที่ 们 จะเติมท้ายสรรพนามบุรุษและคำนามที่หมายถึงคนเพื่อแสดงความเป็นกลุ่มหรือพหูพจน์ 边 จะเติมท้ายหน่วยคำบอกทิศทางเพื่อสร้างคำนามบอกตำแหน่งแบบหลายพยางค์
我们都是学生。
สรรพนามบุรุษ 我 เติม 们 เพื่อสร้างเป็นสรรพนามพหูพจน์ 我们 ในขณะที่คำนาม 学生 ไม่ต้องเติมสิ่งใดแม้ว่าจะหมายถึงหลายคนก็ตาม
× 我有三个朋友们。
ไม่ถูกต้อง: ในภาษาจีน คำนามที่ถูกขยายด้วยตัวเลขและลักษณนามที่เฉพาะเจาะจง (三个) ไม่สามารถเติมปัจจัย 们 ได้ ให้เปลี่ยนเป็น 我有三个朋友。
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我有三个朋友。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
ปัจจัยใน HSK 1 คืออะไร?
ในหลักสูตรระดับ 1 หมวดหน่วยคำ (语素) ภาษาจีนได้แนะนำปัจจัยพื้นฐาน (后缀) สองตัว ได้แก่ —们 และ —边 ในไวยากรณ์ภาษาจีน ปัจจัยคือหน่วยคำไม่อิสระที่วางไว้ท้ายรากคำหรือหน่วยคำเพื่อปรับหน้าที่ทางไวยากรณ์หรือสร้างคำที่มีความคงตัว ต่างจากการเติมคำเช่นคำว่า "พวก" หรือ "ด้าน" ในภาษาไทยที่มักนำมาวางไว้ข้างหน้าคำนาม ปัจจัยในภาษาจีนจะวางไว้ข้างหลังและมีความเฉพาะเจาะจงสูงว่าจะสามารถเชื่อมกับรากคำใดได้บ้างและทำหน้าที่อย่างไรในประโยค
ปัจจัยแสดงพหูพจน์และกลุ่มรวม —们
ปัจจัย 们 (ออกเสียงด้วยเสียงเบาว่า men) มีหน้าที่หลักสองประการในระดับเริ่มต้น ประการแรก จำเป็นต้องใช้เมื่อเปลี่ยนสรรพนามบุรุษเอกพจน์ให้เป็นสรรพนามบุรุษพหูพจน์ เช่น 我 (ฉัน) กลายเป็น 我们 (พวกเรา), 你 (คุณ) กลายเป็น 你们 (พวกคุณ) และ 他 หรือ 她 (เขาหรือเธอ) กลายเป็น 他们 หรือ 她们 (พวกเขา) ประการที่สอง สามารถเติมท้ายคำนามที่หมายถึงบุคคล เช่น 老师 (ครู), 学生 (นักเรียน) หรือ 朋友 (เพื่อน) เพื่อกล่าวถึงคนเหล่านั้นในฐานะกลุ่มรวม
我们都是学生。
สรรพนามบุรุษ 我 เติม 们 เพื่อสร้างเป็นสรรพนามพหูพจน์ 我们 ในขณะที่คำนาม 学生 ไม่ต้องเติมสิ่งใดแม้ว่าจะหมายถึงหลายคนก็ตาม
老师们在喝茶。
การเติม 们 ท้ายคำนามที่หมายถึงคนอย่าง 老师 เป็นการรวมกลุ่มคุณครูที่เจาะจงเข้าด้วยกัน
เมื่อเติมท้ายคำนามที่หมายถึงคน เช่น 老师们 ปัจจัยนี้ไม่ได้แปลว่า "มากกว่าหนึ่งคน" เฉยๆ เท่านั้น แต่เป็นการรวมกลุ่มบุคคลที่รับรู้กันอยู่แล้วเข้าด้วยกันเป็นกลุ่มก้อน มักใช้เมื่อพูดกับกลุ่มคนโดยตรง (เช่น "เพื่อนๆ!" หรือ "นักเรียนทุกคน!") หรือเมื่อบรรยายถึงกลุ่มคนเฉพาะเจาะจงในเหตุการณ์หนึ่ง
ข้อจำกัดที่เคร่งครัดและข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในการใช้ —们
เนื่องจากผู้เรียนชาวไทยมักคุ้นเคยกับการเติมคำว่า "พวก" หรือ "เหล่า" หรือการซ้ำคำเพื่อเน้นความเป็นพหูพจน์ จึงมักเผลอใช้ 们 ในภาษาจีนมากเกินไป ในภาษาจีนทั่วไป คำนามทั่วไปไม่จำเป็นต้องมีปัจจัยแสดงพหูพจน์เลยเหมือนกับในภาษาไทย เพราะบริบทหรือคำบอกจำนวนจะช่วยแสดงให้เห็นเองว่าหมายถึงหนึ่งหรือหลายสิ่ง นอกจากนี้ ยังมีข้อจำกัดทางไวยากรณ์ที่เคร่งครัดซึ่งห้ามใช้ 们 อีกด้วย
- ในรูปแบบนับคำนามทั่วไป ให้ใช้ 三个朋友 โดยไม่เติม 们 แต่สรรพนามต่างออกไป เช่น 我们三个人 และ 他们两个 ใช้ได้ การมีปัจจัยพหูพจน์ที่ไม่บอกจำนวนไม่ได้ห้ามระบุจำนวนของกลุ่มสรรพนามในส่วนอื่น
- อย่าเติม 们 ให้คำนามสิ่งของทั่วไปโดยอัตโนมัติ เช่น หนังสือโดยปกติใช้ 书 ไม่ใช่ 书们 ส่วนคำนามสัตว์อาจเติม 们 ในภาษาที่แสดงความเอ็นดู เน้นอารมณ์ หรือสมมติให้เหมือนคนได้ ไม่ได้จำกัดเฉพาะนิทาน และ 它们 เป็นรูปพหูพจน์ปกติของสรรพนามที่อ้างถึงสิ่งไม่ใช่คน
- ไม่ต้องเติมอะไรท้ายคำนามที่หมายถึงคนเมื่อกล่าวถึงเรื่องทั่วไป หรือเมื่อมีคำบอกปริมาณ เช่น 很多 (มาก/หลายคน) หรือ 一些 (บางส่วน/จำนวนหนึ่ง) ที่แสดงความเป็นพหูพจน์อยู่แล้ว
× 我有三个朋友们。
ไม่ถูกต้อง: ในภาษาจีน คำนามที่ถูกขยายด้วยตัวเลขและลักษณนามที่เฉพาะเจาะจง (三个) ไม่สามารถเติมปัจจัย 们 ได้ ให้เปลี่ยนเป็น 我有三个朋友。
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我有三个朋友。
我有三个朋友。
การแก้ไขที่ถูกต้อง: ตัวเลขและลักษณนามที่ระบุจำนวนแน่นอนอย่าง 三个 ได้แสดงปริมาณอยู่แล้ว ดังนั้นคำว่า 朋友 จึงต้องปรากฏโดยไม่มี 们
× 桌子上有很多书们。
ไม่ถูกต้อง: คำนามที่ไม่มีชีวิตอย่าง 书 (หนังสือ) ไม่สามารถเติมปัจจัยสำหรับคนอย่าง 们 ในบริบททั่วไปได้ ให้เปลี่ยนเป็น 桌子上有很多书。
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 桌子上有很多书。
桌子上有很多书。
การแก้ไขที่ถูกต้อง: 书 ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงรูปเมื่อต้องการสื่อความหมายพหูพจน์ และ 桌子上 แสดงให้เห็นการใช้คำบอกตำแหน่งพยางค์เดียววางต่อท้ายคำนามโดยตรง
ปัจจัยบอกตำแหน่ง —边
ปัจจัยระดับ HSK 1 ตัวที่สองคือ 边 (biān ซึ่งปกติจะออกเสียงเบาเป็น bian เมื่อใช้เป็นปัจจัย) ความหมายหลักของคำนี้เกี่ยวข้องกับ "ด้าน" หรือ "ขอบ" และจะนำไปเติมท้ายหน่วยคำบอกทิศทางพยางค์เดียว เช่น 上 (บน), 下 (ล่าง), 前 (หน้า), 后 (หลัง), 里 (ใน), 外 (นอก), 左 (ซ้าย), 右 (ขวา), 东 (ตะวันออก), 西 (ตะวันตก), 南 (ใต้), 北 (เหนือ) และ 旁 (ข้าง) เพื่อสร้างเป็นคำบอกตำแหน่งสองพยางค์ (方位词)
医院在左边。
左边 เป็นคำบอกตำแหน่งเต็มที่ชัดเจนหลัง 在 ในตัวอย่างพื้นฐานนี้ แต่ยังมีรูปเต็มอื่น เช่น 左面 หรือ 左侧 ด้วย 边 จึงไม่ใช่ส่วนท้ายที่เป็นไปได้เพียงแบบเดียว
上边有两本书。
ในตัวอย่างนี้เติม 边 หลัง 上 ได้เป็น 上边 ซึ่งทำหน้าที่เป็นประธานบอกสถานที่ของ 有
我家前边是饭店。
前边 วางตามหลังนามวลี 我家 เพื่อระบุบริเวณด้านหน้าของสถานที่นั้น
ข้อเปรียบเทียบที่เป็นประโยชน์และข้อจำกัดในการใช้ —边
การเข้าใจว่าทำไมภาษาจีนจึงใช้ 边 จะช่วยให้คุณหลีกเลี่ยงการสร้างประโยคที่ฟังดูไม่เป็นธรรมชาติได้ อักษรบอกทิศทางพยางค์เดียวอย่าง 左 (ซ้าย), 右 (ขวา), 前 (หน้า) หรือ 后 (หลัง) แทบจะไม่สามารถอยู่เดี่ยวๆ เป็นประธานหรือกรรมอิสระหลังคำกริยาอย่าง 在 (อยู่ที่) หรือ 有 (มี) ได้ การเติมปัจจัย 边 จะเปลี่ยนคำเหล่านี้ให้เป็นคำนามบอกตำแหน่งที่สมบูรณ์และเป็นอิสระ ซึ่งสามารถทำหน้าที่เป็นประธานของประโยค เป็นกรรมของคำว่า 在 หรือเป็นส่วนขยายที่วางไว้หลังคำนามอื่นได้
- หลังคำนามอ้างอิง รูปสั้นอย่าง 上 หรือ 里 อาจต่อท้ายได้โดยตรง เช่น 桌子上 หากต้องการคำบอกตำแหน่งที่ใช้เดี่ยวๆ ในระดับพื้นฐาน ให้ใช้รูปเต็ม เช่น 上边, 上面 หรือ 左边 โดยไม่ได้จำกัดว่าต้องมีปัจจัย 边 เท่านั้น
- บทเรียนนี้ฝึกรากคำบอกทิศทางกับปัจจัย 边 แต่ยังอาจพบคำนามตามด้วยคำบอกตำแหน่ง 边 เช่น 学校边 (“ข้างโรงเรียน”) ได้ด้วย สำหรับการบรรยายให้ชัดเจนในระดับพื้นฐาน 学校旁边 หรือ 学校前边 ระบุความสัมพันธ์ได้ตรงกว่า จึงไม่ควรตัดสินว่าคำนาม + 边 ทุกแบบใช้ไม่ได้
- ข้อยกเว้นสำหรับ 中 (กลาง): แม้รากคำบอกทิศทางส่วนใหญ่จะใช้คู่กับ 边 ได้ แต่คำว่า "ตรงกลาง" ในภาษาจีนมาตรฐานสมัยใหม่มักใช้ว่า 中间 (zhōngjiān) แทนที่จะนำ 中 มาจับคู่กับ 边
คำถามที่พบบ่อย
ฉันต้องเติม 们 ทุกครั้งที่พูดถึงคนมากกว่าหนึ่งคนหรือไม่?
ไม่จำเป็น คำนามหมายถึงคนอาจเป็นพหูพจน์โดยไม่เติม 们 ได้ ใช้รูปอย่าง 老师们 เมื่อกล่าวถึงกลุ่มตามบริบท แต่ในรูปแบบนับคำนามพื้นฐานให้ใช้ 三个朋友 ส่วนสรรพนามพหูพจน์มาตรฐานอย่าง 我们 มี 们 อยู่แล้วและยังตามด้วยจำนวนได้ เช่น 我们三个人
คำว่า 边 ออกเสียงเป็นเสียงที่หนึ่งหรือเสียงเบา?
เมื่อใช้เป็นคำเดี่ยวๆ ที่แปลว่าขอบหรือด้าน 边 จะออกเสียงเป็นเสียงที่หนึ่ง (biān) แต่เมื่อนำไปเติมท้ายรากคำบอกทิศทางเพื่อเป็นปัจจัยบอกตำแหน่ง เช่นในคำว่า 前边 (qiánbian) หรือ 左边 (zuǒbian) ตามมาตรฐานในภาษาพูดในชีวิตประจำวันจะอ่านออกเสียงเบา
สามารถนำ 边 ไปเติมท้าย 这 (นี่) และ 那 (นั่น) ได้ด้วยหรือไม่?
ได้ ในบทสนทนาในชีวิตประจำวัน 这边 (ทางนี้ / ด้านนี้) และ 那边 (ทางนั้น / ด้านนั้น) เป็นคำบอกตำแหน่งที่ใช้บ่อยมากซึ่งสร้างขึ้นด้วยปัจจัยตัวเดียวกันนี้
