HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 1 · ประเภทของประโยค › รูปประโยค › ประโยคความเดียว
ประโยคที่มีคำคุณศัพท์เป็นภาคแสดงในภาษาจีน (形容词谓语句)
ในภาษาจีนกลาง คำคุณศัพท์สามารถทำหน้าที่เป็นภาคแสดงหลักของประโยคได้โดยตรงเพื่อบรรยายสภาพหรือคุณสมบัติของประธาน โดยไม่จำเป็นต้องใช้คำกริยา 是 (shì) ในประโยคบอกเล่าทั่วไป มักจะมีคำวิเศษณ์บอกระดับ เช่น 很 (hěn) วางไว้หน้าคำคุณศัพท์
我今天很忙。
ในที่นี้ 很 (hěn) ทำหน้าที่เป็นคำบอกระดับตามธรรมชาติหน้าคำคุณศัพท์ที่เป็นภาคแสดง 忙 (máng) ในประโยคบอกเล่าทั่วไป
× 他是很高。
ผิดหลักไวยากรณ์ในการบรรยายส่วนสูงตามปกติ อย่าใช้คำกริยาเชื่อม 是 (shì) เพื่อเชื่อมประธานเข้ากับภาคแสดงที่เป็นคำคุณศัพท์บอกลักษณะ ให้เปลี่ยนเป็น 他很高 (Tā hěn gāo) แทน
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 他很高。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
ประโยคที่มีคำคุณศัพท์เป็นภาคแสดงคืออะไร?
ในโครงร่างไวยากรณ์ HSK 1 ประโยคที่มีคำคุณศัพท์เป็นภาคแสดง (主谓句2：形容词谓语句) ถูกจัดเป็นประเภทหลักของประโยคความเดียวแบบประธาน-ภาคแสดง (单句) ในภาษาจีนกลาง คำคุณศัพท์ทำหน้าที่เป็นภาคแสดง (谓语) ของประโยคได้โดยตรง เช่นเดียวกับในภาษาไทยที่เราสามารถวางคำคุณศัพท์ต่อท้ายประธานได้ทันทีอย่างคำว่า 'เขายุ่ง' เนื่องจากตัวคำคุณศัพท์เองทำหน้าที่เชื่อมโยงคุณสมบัตินั้นเข้ากับประธาน (主语) อยู่แล้ว ตำราไวยากรณ์จีนบางแห่งจึงเรียกคำเหล่านี้ว่าคำกริยาบอกสภาพ และไม่จำเป็นต้องใช้คำกริยาตัวเชื่อมอื่นเพิ่มเติม
โครงสร้างประโยคบอกเล่าและบทบาทของ 很 (hěn)
เมื่อต้องการสร้างประโยคบอกเล่าทั่วไปที่มีคำคุณศัพท์เป็นภาคแสดง แม้ว่าในภาษาไทยจะสามารถพูดคำคุณศัพท์พยางค์เดียวต่อท้ายประธานได้ทันที แต่ในภาษาจีนโดยทั่วไปจะไม่ปล่อยให้คำคุณศัพท์พยางค์เดียวหรือคำคุณศัพท์พื้นฐานอยู่ตามลำพังหลังประธาน แต่จะวางคำวิเศษณ์บอกระดับไว้ข้างหน้าคำคุณศัพท์แทน คำที่ใช้บ่อยที่สุดในตำแหน่งนี้คือ 很 (hěn)
แม้ว่าพจนานุกรมจะให้ความหมายของ 很 (hěn) ว่า 'มาก' แต่ในประโยคบอกเล่าที่ไม่ได้เน้นเสียง คำนี้ทำหน้าที่หลักเป็นตัวช่วยทางไวยากรณ์เพื่อให้จังหวะและน้ำเสียงของประโยคฟังดูสมบูรณ์และเป็นกลาง เว้นแต่ว่าคุณจะลงน้ำหนักเสียงเน้นที่คำว่า 很 (hěn) อย่างชัดเจน มิฉะนั้นคำนี้แทบจะไม่ได้สื่อถึงความเข้มข้นในระดับที่สูงเลย หากคุณต้องการสื่อความหมายว่า 'มากจริงๆ' สามารถใช้คำวิเศษณ์บอกระดับที่เข้มข้นกว่าในตำแหน่งเดียวกันได้ เช่น 非常 (fēicháng, อย่างยิ่ง/มาก) หรือ 太 (tài, เกินไป/เหลือเกิน)
我今天很忙。
ในที่นี้ 很 (hěn) ทำหน้าที่เป็นคำบอกระดับตามธรรมชาติหน้าคำคุณศัพท์ที่เป็นภาคแสดง 忙 (máng) ในประโยคบอกเล่าทั่วไป
这个菜非常好。
คำวิเศษณ์บอกระดับ 非常 (fēicháng) แสดงความเข้มข้นในระดับสูงอย่างแท้จริงหน้าคำคุณศัพท์ 好 (hǎo)
การปฏิเสธและประโยคคำถามใช่หรือไม่
หากต้องการปฏิเสธลักษณะทั่วไป ให้ใช้ 不 + คำคุณศัพท์ เช่น 不贵 ส่วนคำถามใช่หรือไม่แบบเป็นกลางใช้คำคุณศัพท์ + 吗 เช่น 你累吗 รูปแบบเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องมี 很 แต่สามารถคงคำบอกระดับไว้ได้เมื่อระดับนั้นเป็นส่วนหนึ่งของความหมายที่ต้องการสื่อหรือถาม ไม่ใช่การตัด 很 โดยอัตโนมัติเมื่อมีคำทางไวยากรณ์อื่น
这件衣服不贵。
การปฏิเสธใช้ 不 (bù) วางหน้าคำคุณศัพท์ 贵 (guì) โดยตรง และตัด 很 (hěn) ออก
你累吗？
ในประโยคคำถามใช่หรือไม่แบบทั่วไปที่ใช้ 吗 (ma) จะใช้คำคุณศัพท์ 累 (lèi) โดยไม่มี 很 (hěn)
- 不 + คำคุณศัพท์ หมายถึง “ไม่ [คำคุณศัพท์]” ไม่ได้แปลว่า “ไม่...เลยแม้แต่น้อย” โดยอัตโนมัติ ความหมายที่เน้นกว่านั้นต้องอาศัยถ้อยคำหรือบริบทที่เหมาะสม
- การพูดว่า 不很 (bù hěn) หรือ 不太 (bú tài) หน้าคำคุณศัพท์ก็สามารถทำได้เช่นกัน แต่ความหมายจะเปลี่ยนไปในเชิงแบ่งรับแบ่งสู้ที่นุ่มนวลขึ้นว่า 'ไม่ค่อย [คำคุณศัพท์] เท่าไหร่'
- ในประโยคคำถามอย่าง 你累吗？ (Nǐ lèi ma?) การละ 很 (hěn) เป็นการถามแบบกลางๆ ว่าอีกฝ่ายเหนื่อยไหม ในขณะที่การเติม 很 (hěn) จะเป็นการเจาะจงถามว่าเหนื่อยมากไหม
เมื่อใดที่ใช้คำคุณศัพท์เดี่ยวๆ ได้: การเปรียบเทียบและการตอบคำถาม
ไม่ใช่ทุกประโยคบอกเล่าที่มีคำคุณศัพท์เป็นภาคแสดงต้องมี 很 การเปรียบเทียบชัดเจนและการตอบสั้นๆ เป็นสองบริบทที่ใช้คำคุณศัพท์เดี่ยวๆ ได้สะดวก ส่วนการใช้อื่นขึ้นอยู่กับคำคุณศัพท์แต่ละคำและบริบทการสื่อสาร จึงไม่ใช่ว่าคำคุณศัพท์เดี่ยวๆ ต้องแฝงการเปรียบเทียบเสมอ
哥哥大，弟弟小。
ใช้คำคุณศัพท์เดี่ยวๆ คือ 大 (dà) และ 小 (xiǎo) โดยไม่มี 很 (hěn) เนื่องจากอนุประโยคทั้งสองเปรียบเทียบความแตกต่างกันโดยตรง
我忙 อาจใช้เปรียบเทียบได้ตามบริบท แต่ไม่ใช่ความหมายเดียวที่เป็นไปได้ หากต้องการบอกว่ายุ่งอย่างตรงไปตรงมาในระดับเริ่มต้น 我很忙 เป็นรูปแบบพื้นฐานที่ใช้ได้สะดวก ควรเลือกให้เข้ากับบริบท แทนการเติม 很 หน้าคำคุณศัพท์ทุกคำโดยอัตโนมัติ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยของผู้เรียน: การเติม 是 (shì) หน้าคำคุณศัพท์
ข้อผิดพลาดที่ผู้เรียนระดับ HSK 1 มักทำบ่อยครั้งคือการนำคำว่า 是 (shì) ที่แปลว่า 'เป็น/คือ' ไปวางไว้หน้าคำคุณศัพท์ที่เป็นภาคแสดง เพราะสับสนกับคำกริยาเชื่อมหรือสำนวนไทยบางบริบท ในภาษาจีนกลางมาตรฐาน 是 (shì) ใช้เชื่อมคำนามหรือคำสรรพนามสองคำเข้าด้วยกัน ไม่ได้ใช้เชื่อมประธานเข้ากับคำคุณศัพท์บอกลักษณะทั่วไปในประโยคบอกเล่าตามปกติ
× 他是很高。
ผิดหลักไวยากรณ์ในการบรรยายส่วนสูงตามปกติ อย่าใช้คำกริยาเชื่อม 是 (shì) เพื่อเชื่อมประธานเข้ากับภาคแสดงที่เป็นคำคุณศัพท์บอกลักษณะ ให้เปลี่ยนเป็น 他很高 (Tā hěn gāo) แทน
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 他很高。
他很高。
ประโยคที่ถูกต้องสำหรับการบรรยายตามปกติ: ประธานตามด้วย 很 (hěn) และคำคุณศัพท์ 高 (gāo) โดยตรง
คำถามที่พบบ่อย
คำว่า 很 (hěn) แปลว่า 'มาก' ในภาษาไทยเสมอไปหรือไม่?
ไม่เสมอไป ในประโยคอย่าง 他很高 คำว่า 很 ที่ไม่เน้นเสียงอาจมีความหมายบอกระดับอ่อนลง จึงแปลอย่างเป็นธรรมชาติได้ว่า “เขาตัวสูง” แต่การเน้นเสียงและบริบทอาจทำให้สื่อว่า “มาก” ได้เช่นกัน อย่ามองว่า 很 ต้องแปลว่า “มาก” เสมอ หรือไม่มีความหมายบอกระดับเลยเสมอไป
ประโยคภาษาจีนที่มีแค่ประธานตามด้วยคำคุณศัพท์เดี่ยวๆ จะถูกต้องได้หรือไม่?
ถูกต้องได้ การเปรียบเทียบชัดเจนและการตอบสั้นๆ เป็นตัวอย่างที่พบบ่อย ไม่ใช่บริบทที่เป็นไปได้เพียงสองแบบ ความเป็นธรรมชาติของคำคุณศัพท์เดี่ยวๆ ขึ้นอยู่กับคำที่ใช้และบริบทโดยรอบ ส่วน 很 + คำคุณศัพท์ เป็นรูปแบบพื้นฐานที่สะดวกสำหรับการบรรยายง่ายๆ หลายกรณีในระดับเริ่มต้น
ในระดับ HSK 1 ต้องใช้คำปฏิเสธคำใดกับภาคแสดงที่เป็นคำคุณศัพท์?
สำหรับการบรรยายสภาพทั่วไปในระดับ HSK 1 ให้ปฏิเสธภาคแสดงที่เป็นคำคุณศัพท์ด้วยคำว่า 不 (bù) เช่น 不忙 (bù máng, ไม่ยุ่ง) หรือ 不冷 (bù lěng, ไม่หนาว)
