HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 1 · ส่วนประกอบของประโยค › บทกรรม
กรรมในภาษาจีน: การใช้คำนาม คำสรรพนาม และนามวลี
ในภาษาจีนกลาง กรรมของคำกริยาแสดงการกระทำหรือสภาพพื้นฐานมักจะวางไว้หลังคำกริยาโดยตรง ในระดับผู้เริ่มต้น ตำแหน่งนี้ในประโยคมักจะเป็นคำนามเดี่ยว คำสรรพนาม หรือนามวลีที่มีส่วนขยาย
我喝茶。
คำนามเดี่ยว 茶 (ชา) วางตามหลังคำกริยา 喝 (ดื่ม) โดยตรงเพื่อทำหน้าที่เป็นกรรม
× 妈妈苹果买。
ผิดไวยากรณ์ในประโยคบอกเล่าทั่วไปที่ตอบว่าคุณแม่กำลังซื้ออะไร: การวางกรรม 苹果 ไว้ระหว่างประธาน 妈妈 และคำกริยา 买 ขัดต่อลำดับคำพื้นฐานแบบ 'ประธาน-กริยา-กรรม' ให้แก้ไขเป็น 妈妈买苹果。
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 妈妈买苹果。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
กรรมในประโยคภาษาจีนคืออะไร
ในโครงร่างไวยากรณ์ของหลักสูตรระดับ 1 กรรม (宾语) ถูกสอนในฐานะส่วนประกอบหลักของประโยค ซึ่งคำนาม คำสรรพนาม หรือนามวลีจะวางตามหลังคำกริยาเพื่อรับการกระทำหรือเติมเต็มความหมายของภาคแสดงให้สมบูรณ์
ในประโยคบอกเล่าทั่วไปของภาษาจีนกลาง ลำดับคำคือวิธีหลักในการบอกว่าใครเป็นผู้กระทำและสิ่งใดได้รับผลกระทบ เนื่องจากคำนามและคำสรรพนามในภาษาจีนไม่มีการเปลี่ยนรูปไม่ว่าจะอยู่ในตำแหน่งประธานหรือกรรม (เช่นเดียวกับในภาษาไทย) การวางไว้หลังคำกริยาโดยตรงจึงเป็นสัญญาณที่ชัดเจนที่สุดว่าคำนั้นกำลังทำหน้าที่เป็นกรรม
คำนามเดี่ยวที่ทำหน้าที่เป็นกรรม
วิธีที่ง่ายที่สุดในการเติมเต็มสกรรมกริยาคือการใช้คำนามเดี่ยวที่ไม่มีส่วนขยาย ในภาษาจีน คำนามเดี่ยวที่วางไว้หลังคำกริยาสามารถหมายถึงสิ่งนั้นโดยทั่วไป (เช่น ชาหรือหนังสือทั่วๆ ไป) หรือจุดหมายปลายทางที่เฉพาะเจาะจง โดยไม่จำเป็นต้องมีคำนำหน้านามเพื่อชี้เฉพาะหรือบอกจำนวน (ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับการพูดในภาษาไทย)
我喝茶。
คำนามเดี่ยว 茶 (ชา) วางตามหลังคำกริยา 喝 (ดื่ม) โดยตรงเพื่อทำหน้าที่เป็นกรรม
คำกริยาแสดงการเคลื่อนที่ในภาษาจีน เช่น การไปหรือการกลับ ก็สามารถรับคำนามบอกสถานที่จุดหมายปลายทางเป็นกรรมได้โดยตรง โดยไม่ต้องมีคำบุพบทมาคั่น (เช่นเดียวกับภาษาไทยที่พูดว่า 'ไปโรงเรียน' ได้เลย)
哥哥去学校。
คำนามบอกสถานที่ 学校 (โรงเรียน) ทำหน้าที่เป็นกรรมของคำกริยาแสดงการเคลื่อนที่ 去 (ไป) ได้โดยตรง
คำสรรพนามที่ทำหน้าที่เป็นกรรม: ข้อสังเกตที่เป็นประโยชน์
บุรุษสรรพนาม สรรพนามชี้เฉพาะ และสรรพนามปุจฉา (คำแสดงคำถาม) สามารถวางในตำแหน่งกรรมได้โดยตรง โดยมีข้อสังเกตที่สำคัญสองประการซึ่งคล้ายคลึงกับโครงสร้างในภาษาไทยอย่างมาก
- ไม่มีการเปลี่ยนรูปคำตามหน้าที่: บุรุษสรรพนามในภาษาจีนจะคงเสียงอ่านและตัวอักษรเดิมทุกประการ ไม่ว่าจะทำหน้าที่เป็นประธานหน้าคำกริยาหรือเป็นกรรมหลังคำกริยา (เช่นเดียวกับคำว่า 'ฉัน' หรือ 'เขา' ในภาษาไทยที่ไม่เปลี่ยนรูป)
- คำแสดงคำถามอยู่คงที่ตามตำแหน่งหน้าที่: เมื่อต้องการถามว่าใครกำลังซื้อ กิน หรือดูอะไร คำสรรพนามปุจฉาจะวางอยู่ในตำแหน่งกรรมหลังคำกริยาตามเดิมโดยไม่ต้องย้ายไปไว้ต้นประโยค (เหมือนกับการถามว่า 'คุณซื้ออะไร' ในภาษาไทย)
老师认识他。
บุรุษสรรพนาม 他 (เขา) วางอยู่หลังคำกริยา 认识 (รู้จัก) โดยไม่มีการเปลี่ยนรูปคำ
你买什么？
คำสรรพนามปุจฉา 什么 (อะไร) ยังคงอยู่ในตำแหน่งกรรมหลังคำกริยา
นามวลีที่ทำหน้าที่เป็นกรรม
บ่อยครั้งที่คำเดี่ยวๆ ไม่สามารถให้รายละเอียดได้เพียงพอ คุณสามารถขยายกรรมให้เป็นนามวลี (名词性短语) ได้โดยการวางบทขยายไว้หน้าคำนามหลัก จุดที่ผู้เรียนชาวไทยต้องระวังเป็นพิเศษคือ ในภาษาจีนกลาง คำที่ใช้บรรยาย บอกจำนวน หรือแสดงความเป็นเจ้าของทั้งหมดภายในนามวลี จะต้องวางไว้ 'ข้างหน้า' คำนามหลักที่มันขยายเสมอ (สลับกับภาษาไทยที่มักวางส่วนขยายไว้หลังคำนาม) และเมื่อรวมเป็นก้อนนามวลีแล้ว จึงนำทั้งก้อนนั้นไปวางไว้หลังคำกริยา
ในระดับผู้เริ่มต้น นามวลีที่พบบ่อยในตำแหน่งกรรมมี 3 ประเภท ได้แก่ วลีบอกจำนวนและลักษณนาม คำนามที่ถูกขยายด้วยคำนามอื่นหรือคำคุณศัพท์ และวลีแสดงความเป็นเจ้าของหรือบอกลักษณะที่เชื่อมด้วยคำอนุภาค 的
她有两个弟弟。
นามวลี 两个弟弟 (ตัวเลข + คำลักษณนาม + คำนามหลัก) ทำหน้าที่เป็นกรรมทั้งก้อนของคำกริยา 有 (มี) สังเกตว่าภาษาจีนวางจำนวนและลักษณนามไว้หน้าคำนาม
爸爸看中国电影。
บทขยาย 中国 (ประเทศจีน/จีน) วางไว้หน้าคำนามหลัก 电影 (ภาพยนตร์) เพื่อสร้างเป็นนามวลีที่ทำหน้าที่เป็นกรรม
我喜欢老师的书。
นามวลีแสดงความเป็นเจ้าของ 老师的书 ทำหน้าที่เป็นหน่วยกรรมหนึ่งหน่วยหลังคำกริยา 喜欢 (ชอบ)
ขอบเขตของกฎและข้อผิดพลาดที่พบบ่อยของผู้เรียน
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยสำหรับผู้เริ่มต้น โดยเฉพาะผู้พูดภาษาที่มีโครงสร้างแบบ 'ประธาน-กรรม-กริยา' หรือผู้เรียนที่พยายามจะเน้นย้ำตัวกรรม คือการนำกรรมไปวางคั่นกลางระหว่างประธานและคำกริยาในประโยคบอกเล่าทั่วไป หากคุณเพียงแค่ต้องการบอกเล่าตามปกติว่าใครซื้อหรือกินอะไรในชีวิตประจำวัน การวางกรรมไว้หน้าคำกริยาถือว่าผิดไวยากรณ์
× 妈妈苹果买。
ผิดไวยากรณ์ในประโยคบอกเล่าทั่วไปที่ตอบว่าคุณแม่กำลังซื้ออะไร: การวางกรรม 苹果 ไว้ระหว่างประธาน 妈妈 และคำกริยา 买 ขัดต่อลำดับคำพื้นฐานแบบ 'ประธาน-กริยา-กรรม' ให้แก้ไขเป็น 妈妈买苹果。
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 妈妈买苹果。
妈妈买苹果。
ประโยคที่แก้ไขถูกต้อง: วางคำนามที่เป็นกรรม 苹果 ไว้หลังคำกริยา 买 โดยตรง
โปรดจำข้อจำกัดที่สำคัญสองประการนี้ไว้ เพื่อไม่ให้เหมารวมกฎนี้ไปใช้กับทุกกรณีเมื่อคุณเรียนในระดับที่สูงขึ้น:
- ไม่ใช่คำกริยาทุกตัวที่จะมีกรรมได้: อกรรมกริยา (เช่น การพักผ่อน หรือ การนอนหลับ) และภาคแสดงที่เป็นคำคุณศัพท์ จะไม่มีกรรมที่เป็นคำนามมารองรับ
- การวางกรรมไว้หลังคำกริยาเป็นโครงสร้างพื้นฐาน แต่ไม่ใช่กฎตายตัวสำหรับทุกประโยคในภาษาจีน: ในระดับความสามารถที่สูงขึ้น ผู้พูดอาจย้ายกรรมที่เป็นที่รับรู้กันอยู่แล้วไปไว้หน้าสุดของประโยคเพื่อสร้างการเปรียบเทียบหรือตั้งเป็นหัวข้อเรื่อง หรืออาจใช้คำช่วยพิเศษเพื่อนำกรรมมาวางไว้หน้าคำกริยา อย่างไรก็ตาม สำหรับประโยคบอกเล่าข้อเท็จจริงที่เป็นกลางในระดับพื้นฐาน ให้วางกรรมไว้หลังคำกริยาโดยตรงเสมอ
คำถามที่พบบ่อย
คำสรรพนามในภาษาจีนต้องเปลี่ยนรูปตัวอักษรหรือเสียงวรรณยุกต์หรือไม่เมื่อทำหน้าที่เป็นกรรม
ไม่เปลี่ยน บุรุษสรรพนามอย่างเช่น 我, 你 และ 他 จะใช้ตัวอักษรเดิมและเสียงวรรณยุกต์ตามพจนานุกรมเหมือนเดิมทุกประการ ไม่ว่าจะปรากฏอยู่หน้าคำกริยาในฐานะประธาน หรืออยู่หลังคำกริยาในฐานะกรรม
คำคุณศัพท์และคำแสดงความเป็นเจ้าของต้องวางไว้ตรงไหน เมื่อกรรมเป็นนามวลี
ต้องวางไว้ข้างหน้าคำนามหลักภายในก้อนนามวลีที่เป็นกรรมนั้นเสมอ แม้ว่ากรรมทั้งก้อนจะวางตามหลังคำกริยา แต่ส่วนขยายทั้งหมดที่อยู่ข้างในก้อนกรรมนั้นจะต้องมาก่อนคำนามที่มันขยาย (ซึ่งตรงข้ามกับภาษาไทยที่วางส่วนขยายไว้ข้างหลังคำนาม)
ทำไมคำว่า 什么 ถึงวางอยู่ท้ายประโยคใน 你买什么
เพราะ 什么 กำลังถามถึงสิ่งที่เป็นกรรมของคำกริยา 买 (ซื้อ) ในภาษาจีน คำสรรพนามที่ใช้ถามจะวางอยู่ในตำแหน่งทางไวยากรณ์เดียวกับคำตอบที่ต้องการทราบ แทนที่จะย้ายไปไว้ต้นประโยคคำถาม (ซึ่งมีหลักการเรียงคำเหมือนกับภาษาไทยที่ถามว่า 'คุณซื้ออะไร')
