HSKReadyดาวน์โหลดแอป
ไวยากรณ์

HSK 1 · ชนิดของคำ › คำลักษณนาม › ลักษณนามสำหรับนาม

ลักษณนามบอกนามเฉพาะในระดับ HSK 1: 本, 个, 家, 口, 块, 件, 只, 元

ในภาษาจีนกลาง ตัวเลขและคำชี้เฉพาะไม่สามารถขยายคำนามได้โดยตรงด้วยตัวเอง แต่จะต้องมีลักษณนามบอกนาม (名量词) คั่นกลางระหว่างคำเหล่านั้น บทเรียนนี้ครอบคลุมลักษณนามบอกนามเฉพาะทั้ง 8 คำที่ระบุไว้ในโครงสร้างไวยากรณ์ระดับ HSK 1 ได้แก่ 本, 个, 家, 口, 块, 件, 只 และ 元

ตัวเลข ลักษณนาม คำนาม
ตัวอย่างประโยค

三个学生

sān gè xuéshēng

นักเรียนสามคน

ใช้ 个 (gè) เป็นลักษณนามมาตรฐานสำหรับคน

ตัวอย่างที่ไม่ถูกต้อง

× 我买三书。

wǒ mǎi sān shū.

การใช้ที่ผิดสำหรับ: ฉันซื้อหนังสือสามเล่ม

ไม่ถูกต้อง: ตัวเลขไม่สามารถขยายคำนามนับได้อย่าง 书 (shū) ได้โดยตรงโดยไม่มีลักษณนาม ให้แก้เป็น 我买三本书。

ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我买三本书。

อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด

ลักษณนามบอกนามเฉพาะคืออะไร?

แม้ว่าภาษาไทยจะมีคำลักษณนามใช้คู่กับตัวเลขและคำชี้เฉพาะเช่นเดียวกับภาษาจีน (เช่น นักเรียนสามคน หรือ แมวสองตัว) แต่ลำดับการเรียงคำจะแตกต่างกันอย่างชัดเจน ในภาษาจีนกลาง ทั้งคำนามนับได้และนับไม่ได้ต่างต้องมีคำเชื่อมเสมอเมื่อคุณต้องการนับจำนวนหรือชี้เฉพาะเจาะจง และคำเชื่อมเหล่านี้จะต้องวางไว้หน้าคำนาม คำเหล่านี้เรียกว่า ลักษณนามบอกนาม (名量词, míngliàngcí)

ในโครงสร้างหลักสูตร HSK 1 ที่กำหนดไว้ ลักษณนามกลุ่มแรกจะเน้นไปที่ลักษณนามบอกนามเฉพาะ (专用名量词) ทั้ง 8 คำ ได้แก่ 本 (běn), 个 (gè), 家 (jiā), 口 (kǒu), 块 (kuài), 件 (jiàn), 只 (zhī) และ 元 (yuán) ซึ่งแต่ละคำจะใช้จำแนกหมวดหมู่ของคำนามตามรูปร่างทางกายภาพ การใช้งาน กลุ่มทางสังคม หรือสกุลเงิน

ตัวเลข ลักษณนาม คำนาม
คำชี้เฉพาะ (这 / 那) ลักษณนาม คำนาม

ไม่ว่าคุณจะระบุจำนวนด้วยตัวเลข เช่น 一 (yī, หนึ่ง) หรือ 三 (sān, สาม) หรือระบุสิ่งของด้วยคำชี้เฉพาะ เช่น 这 (zhè, นี้) หรือ 那 (nà, นั้น) ลักษณนามจะต้องวางไว้ข้างหน้าคำนามโดยตรง (ซึ่งสลับตำแหน่งกับภาษาไทยที่มักวางคำนามไว้หน้าสุด) และหากใช้ทั้งคำชี้เฉพาะและตัวเลขร่วมกัน ลำดับคำจะเรียงเป็น คำชี้เฉพาะ + ตัวเลข + ลักษณนาม + คำนาม

การนับคำนามทั่วไป หนังสือ เสื้อผ้า และสัตว์: 个, 本, 件, 只

การเลือกใช้ลักษณนามให้ถูกต้องนั้นขึ้นอยู่กับหมวดหมู่ของคำนามที่คุณกำลังนับ ลักษณนามหลักในระดับ HSK 1 จำนวน 4 คำนี้ ครอบคลุมการนับคน สื่อการเรียน เสื้อผ้า และสัตว์ขนาดเล็กที่พบได้บ่อยในชีวิตประจำวันเป็นส่วนใหญ่

  • 个 (gè) เป็นลักษณนามทั่วไปที่ใช้บ่อยที่สุดในภาษาจีน ใช้สำหรับคน แนวคิดนามธรรม และวัตถุสามมิติหลายชนิดที่ไม่ต้องใช้ลักษณนามเฉพาะเจาะจง
  • 本 (běn) ใช้เฉพาะกับสิ่งพิมพ์เข้าเล่มที่มีหน้ากระดาษ เช่น หนังสือ พจนานุกรม สมุดบันทึก และนิตยสาร
  • 件 (jiàn) ใช้สำหรับเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย (โดยเฉพาะเสื้อท่อนบน เสื้อโค้ท ชุดเดรส และชุดเต็มตัว) รวมถึงเรื่องราว งาน หรือสัมภาระเป็นชิ้นๆ
  • 只 (zhī) ใช้สำหรับสัตว์หลายชนิด (เช่น แมว สุนัข และนก) และใช้กับอวัยวะหรือสิ่งที่สวมใส่ซึ่งปกติมีเป็นคู่แต่นับเพียงข้างเดียว (เช่น มือข้างเดียว หรือรองเท้าข้างเดียว)

三个学生

sān gè xuéshēng

นักเรียนสามคน

ใช้ 个 (gè) เป็นลักษณนามมาตรฐานสำหรับคน

一本书

yī běn shū

หนังสือหนึ่งเล่ม

ใช้ 本 (běn) สำหรับสิ่งพิมพ์ที่เย็บเป็นเล่ม

这件衣服

zhè jiàn yīfu

เสื้อผ้าชิ้นนี้ / เสื้อตัวนี้

ใช้ 件 (jiàn) หลังคำชี้เฉพาะ 这 (zhè) เพื่อระบุเสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย

两只猫

liǎng zhī māo

แมวสองตัว

ใช้ 只 (zhī) สำหรับสัตว์ ร่วมกับคำว่า 两 (liǎng) เพื่อบอกจำนวนสองหน้าลักษณนาม

สังเกตว่าในตัวอย่างที่สี่ จำนวนสองจะใช้คำว่า 两 (liǎng) แทนที่จะใช้ 二 (èr) หน้าลักษณนามที่ใช้บ่อย เช่น 只 และ 本 โดยปกติใช้ 两 สำหรับจำนวนสอง แต่ไม่ใช่กฎสำหรับทุกหน่วย เช่น เมื่อใช้ 元 พบได้ทั้ง 二元 และ 两元

สถานประกอบการและครัวเรือน: 家 และ 口

คุณอาจคุ้นเคยกับคำว่า 家 (jiā) ในฐานะคำนามที่แปลว่า ครอบครัว หรือ บ้าน และคำว่า 口 (kǒu) ในฐานะตัวอักษรที่แปลว่า ปาก มาแล้ว แต่เมื่อนำมาใช้เป็นลักษณนามบอกนามเฉพาะ คำทั้งสองจะทำหน้าที่ในการนับที่เกี่ยวข้องกับสถาบันและครัวเรือนโดยเฉพาะ

เมื่อทำหน้าที่เป็นลักษณนาม 家 (jiā) จะใช้จำแนกธุรกิจ สถานประกอบการเชิงพาณิชย์ และสถาบันสาธารณะ เช่น โรงพยาบาล บริษัท ร้านค้า ร้านอาหาร และโรงแรม ในขณะที่ 口 (kǒu) จะใช้ในการนับจำนวนคนที่อาศัยอยู่ในครอบครัวหรือครัวเรือนเดียวกัน (เปรียบเสมือนการนับจำนวนปากท้องที่ต้องเลี้ยงดู)

那家医院

nà jiā yīyuàn

โรงพยาบาลแห่งนั้น

ใช้ 家 (jiā) เพื่อจำแนกสถาบันหรือสถานประกอบการเชิงพาณิชย์

我家有四口人。

wǒ jiā yǒu sì kǒu rén.

ครอบครัวของฉันมีสี่คน

ใช้ 口 (kǒu) เพื่อนับจำนวนสมาชิกในครัวเรือนโดยเฉพาะ

ชิ้นส่วนและหน่วยสกุลเงิน: 块 และ 元

ลักษณนามอีกสองคำที่เหลือในกลุ่ม HSK 1 นี้ คือ 块 (kuài) และ 元 (yuán) ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกันเมื่อพูดถึงเรื่องเงิน แม้ว่า 块 จะมีความหมายที่สื่อถึงรูปร่างทางกายภาพด้วยก็ตาม

  • 块 (kuài) สำหรับวัตถุทางกายภาพ: ใช้นับสิ่งของที่มีลักษณะเป็นชิ้น แผ่น ก้อน หรือแท่งแข็ง เช่น แตงโมหนึ่งชิ้น เค้กหนึ่งชิ้น สบู่หนึ่งก้อน หรือนาฬิกาข้อมือหนึ่งเรือน
  • 块 (kuài) สำหรับเงิน: ทำหน้าที่เป็นลักษณนามมาตรฐานในภาษาพูดสำหรับหน่วยพื้นฐานของสกุลเงินจีน ในการพูดมักจะมีคำนามว่า 钱 (qián, เงิน) ตามหลังอยู่บ่อยครั้ง
  • 元 เป็นหน่วยเงินที่ใช้ในภาษาเขียนอย่างเป็นทางการ เช่น ราคา เมนู และใบเสร็จ ในภาษาพูดใช้ได้ทั้ง 五元 และ 五元钱 ส่วน 五块钱 พบได้บ่อยในบทสนทนา เมื่อเขียนจำนวนเงินอย่างเป็นทางการมักไม่เติม 钱

一块西瓜

yī kuài xīguā

แตงโมหนึ่งชิ้น / แตงโมหนึ่งซีก

ใช้ 块 (kuài) เพื่อนับสิ่งของที่มีลักษณะเป็นก้อนหรือชิ้น

五块钱

wǔ kuài qián

เงินห้าไคว่ (ห้าหยวน)

ใช้ 块 (kuài) หน้าคำว่า 钱 (qián) เป็นหน่วยสกุลเงินที่ใช้พูดในชีวิตประจำวัน

这本书二十元。

zhè běn shū èrshí yuán.

หนังสือเล่มนี้ยี่สิบหยวน

ใช้ 元 (yuán) เป็นลักษณนามบอกสกุลเงินที่เป็นทางการหรือเป็นภาษาเขียน โดยไม่เติมคำว่า 钱 (qián) ตามหลัง

ข้อจำกัดและข้อผิดพลาดที่ผู้เรียนมักพบบ่อย

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยที่สุดสำหรับผู้เรียนระดับเริ่มต้น คือการวางตัวเลขไว้หน้าคำนามโดยตรงและเผลอละลักษณนามทิ้งไป ในภาษาจีนกลาง การวางตัวเลขไว้ข้างหน้าคำนามรูปธรรมอย่าง 书 (shū, หนังสือ) โดยตรงโดยไม่มีลักษณนามคั่นกลางนั้นถือว่าผิดหลักไวยากรณ์

× 我买三书。

wǒ mǎi sān shū.

การใช้ที่ผิดสำหรับ: ฉันซื้อหนังสือสามเล่ม

ไม่ถูกต้อง: ตัวเลขไม่สามารถขยายคำนามนับได้อย่าง 书 (shū) ได้โดยตรงโดยไม่มีลักษณนาม ให้แก้เป็น 我买三本书。

ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我买三本书。

我买三本书。

wǒ mǎi sān běn shū.

ฉันซื้อหนังสือสามเล่ม

การแก้ไขที่ถูกต้อง: เติมลักษณนามเฉพาะ 本 (běn) คั่นระหว่างตัวเลข 三 (sān) และคำนาม 书 (shū)

ความเคยชินที่สำคัญอีกประการหนึ่งที่ควรฝึกฝน คือการหลีกเลี่ยงความต้องการที่จะใช้ 个 (gè) กับคำนามทุกคำ แม้ว่าในบางครั้งเจ้าของภาษาอาจใช้ 个 แทนแบบไม่เป็นทางการเมื่อพูดเร็วๆ แต่การนำคำนี้ไปจับคู่กับคำนามที่มีลักษณนามเฉพาะกำหนดไว้อย่างชัดเจนอยู่แล้ว เช่น หนังสือ (ซึ่งต้องใช้ 本) หรือสุนัขและแมว (ซึ่งต้องใช้ 只) จะฟังดูไม่เป็นธรรมชาติ และควรหลีกเลี่ยงในการพูดที่ต้องการความถูกต้องรวมถึงในการสอบ

คำถามที่พบบ่อย

ฉันสามารถใช้ 个 (gè) กับทุกอย่างเลยได้ไหม หากลืมลักษณนามเฉพาะของคำนั้น?

แม้ว่าในการสนทนาทั่วไปคู่สนทนามักจะเข้าใจความหมายหากคุณหันไปใช้ 个 แทน แต่คำนี้ก็ไม่ใช่คำที่ใช้แทนได้ทุกกรณีเสมอไป คำนามที่มีลักษณนามเฉพาะซึ่งใช้บ่อย เช่น 本 สำหรับหนังสือ, 件 สำหรับเสื้อผ้า และ 只 สำหรับแมวหรือสุนัข จำเป็นต้องใช้ลักษณนามเฉพาะของคำเหล่านั้นในภาษาจีนมาตรฐานและในการสอบ HSK

ฉันสามารถพูดว่า 五元钱 (wǔ yuán qián) เหมือนกับที่พูดว่า 五块钱 (wǔ kuài qián) ได้ไหม?

ได้ 五元钱 ถูกไวยากรณ์และใช้ได้อย่างเป็นธรรมชาติ ส่วน 五块钱 ก็พบบ่อยในบทสนทนา สำหรับป้ายราคา ใบเสร็จ และจำนวนเงินที่เขียนอย่างเป็นทางการ มักใช้ 五元 ซึ่งกระชับกว่า

เราสามารถละคำนามที่อยู่หลังลักษณนามได้ไหม?

ได้ เมื่อบริบทชัดเจนแล้วว่าหมายถึงคำนามใด คุณสามารถใช้โครงสร้าง ตัวเลข + ลักษณนาม หรือ คำชี้เฉพาะ + ลักษณนาม เพียงลำพังได้เลย เช่น พูดว่า 我要这个 (ฉันเอาอันนี้) หรือ 我买两本 (ฉันซื้อสองเล่ม)

แหล่งข้อมูลhsk.cn-bj.ufileos.com · หน้า PDF 386

เรียนต่อในแอป

ข้อสอบจำลองเต็มรูปแบบอยู่ในแอป HSKReady

HSKReady App