HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 1 · ชนิดของคำ › คำวิเศษณ์ › คำวิเศษณ์แสดงการปฏิเสธ
คำวิเศษณ์บอกปฏิเสธใน HSK ระดับ 1: 不, 没(有) และ 不要
ภาษาจีนกลางใช้คำวิเศษณ์บอกปฏิเสธที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับว่าคุณกำลังปฏิเสธกิจวัตรหรือสภาพ ปฏิเสธเหตุการณ์ในอดีตตามข้อเท็จจริงหรือการครอบครอง หรือกำลังสั่งห้าม บทเรียนนี้ครอบคลุมคำวิเศษณ์บอกปฏิเสธระดับ 1 ทั้งสามคำตามโครงร่างหลักสูตร HSK ที่กำหนด ได้แก่ 不, 没(有) และ 不要
我不喝茶。
ปฏิเสธกิจวัตรทั่วไปโดยใช้ 不 วางหน้าคำกริยาแสดงการกระทำ 喝
× 我不有钱。
ไม่ถูกต้องสำหรับการบอกว่ามีหรือไม่มีตามปกติ: รูปปฏิเสธของ 有 คือ 没有 ไม่ใช่ 不有 ให้เปลี่ยน 不 เป็น 没 ตามประโยคที่แก้ไขแล้ว
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我没有钱。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
ทำไมภาษาจีนจึงมีคำบอกปฏิเสธหลายคำ
ในภาษาไทย เรามักใช้คำว่า "ไม่" คำเดียววางหน้าคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ได้เกือบทุกบริบท แต่ในภาษาจีนกลาง การปฏิเสธจะขึ้นอยู่กับชนิดของคำกริยาและสถานการณ์ ภายใต้หมวดหมู่คำศัพท์ระดับ 1 ในโครงร่างไวยากรณ์ HSK ที่กำหนด ผู้เรียนจะได้ศึกษาคำวิเศษณ์บอกปฏิเสธ (否定副词) หลัก 3 คำ ได้แก่ 不, 没(有) และ 不要
การเลือกใช้คำปฏิเสธให้ถูกต้องไม่ได้ขึ้นอยู่กับเรื่องของอดีตหรือปัจจุบันเพียงอย่างเดียว แต่ภาษาจีนจะแยกแยะระหว่างความตั้งใจส่วนบุคคลหรือสภาพทั่วไป (ปฏิเสธด้วย 不) ข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นจริงหรือการครอบครอง (ปฏิเสธด้วย 没 หรือ 没有) และการสั่งห้ามโดยตรง (แสดงด้วย 不要) โปรดทราบว่าระดับ 1 ในที่นี้อ้างอิงตามโครงร่างหลักสูตรที่ให้มา ไม่ใช่การรับประกันสิ่งที่ศูนย์สอบแต่ละแห่งจะใช้จัดสอบในวันใดวันหนึ่ง
การใช้ 不 สำหรับกิจวัตร สภาพ ความตั้งใจ และคำว่า 是
คำวิเศษณ์ 不 จะวางไว้หน้าคำกริยาหรือคำคุณศัพท์โดยตรง คุณสามารถใช้คำนี้เมื่อต้องการระบุว่าใครบางคนเลือกที่จะไม่ทำบางสิ่ง ไม่ได้ทำกริยานั้นเป็นกิจวัตร หรือจะไม่ทำกริยานั้นในอนาคต นอกจากนี้ยังเป็นวิธีมาตรฐานในการปฏิเสธคำคุณศัพท์และคำกริยาเชื่อม 是 อีกด้วย
我不喝茶。
ปฏิเสธกิจวัตรทั่วไปโดยใช้ 不 วางหน้าคำกริยาแสดงการกระทำ 喝
今天不冷。
ปฏิเสธคำคุณศัพท์บอกลักษณะ 冷 โดยใช้ 不
他不是老师。
คำกริยา 是 จะถูกปฏิเสธด้วย 不 เสมอ
การใช้ 没 และ 没有 สำหรับการครอบครองและการกระทำที่ไม่ได้เกิดขึ้น
โครงร่างหลักสูตรเขียน 没(有) โดยใส่วงเล็บไว้ เพราะ 没 และ 没有 มีหน้าที่หลักสองประการร่วมกันในระดับพื้นฐาน และคำว่า 有 มักจะละได้ขึ้นอยู่กับโครงสร้างประโยค ประการแรก 没有 คือรูปปฏิเสธของคำกริยา 有 (มี หรือดำรงอยู่) เมื่อต้องการปฏิเสธการครอบครอง 没 จะทำหน้าที่ปฏิเสธคำกริยา 有 และในภาษาพูด หากมีกรรมตามหลัง คุณสามารถพูดได้ทั้ง 没有 หรือพูดสั้นๆ ว่า 没 ก็ได้
我没有弟弟。
ปฏิเสธการครอบครองโดยใช้ 没有
ประการที่สอง เราวาง 没 หรือ 没有 ไว้หน้าคำกริยาแสดงการกระทำ เพื่อระบุข้อเท็จจริงว่าการกระทำนั้นไม่ได้เกิดขึ้นในอดีต หรือยังไม่ได้เกิดขึ้นจนถึงตอนนี้ (คล้ายกับคำว่า "ไม่ได้..." หรือ "ยังไม่ได้..." ในภาษาไทย) ในโครงสร้างนี้ 没 จะให้ความรู้สึกเป็นภาษาพูดมากกว่าเล็กน้อย ในขณะที่ 没有 จะให้ความรู้สึกที่สมบูรณ์หรือเน้นย้ำมากกว่าเล็กน้อย แต่ทั้งสองคำก็ฟังดูเป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง
昨天他没来学校。
ปฏิเสธเหตุการณ์ในอดีตตามข้อเท็จจริงโดยใช้ 没 วางหน้าคำกริยาแสดงการกระทำ 来
การใช้ 不要 สำหรับประโยคคำสั่งห้าม
ในขณะที่ 不 และ 没(有) ใช้สร้างประโยคบอกเล่าเกี่ยวกับข้อเท็จจริงหรือความตั้งใจ คำว่า 不要 จะใช้เพื่อให้คำแนะนำ คำชี้แจง หรือคำสั่งเพื่อบอกให้ผู้ฟังอย่าทำบางสิ่ง ซึ่งตรงกับคำในภาษาไทยว่า "อย่า..." หรือ "กรุณาอย่า..." คุณสามารถวาง 不要 ไว้หน้าคำกริยาแสดงการกระทำโดยตรง และสามารถเติม 请 ไว้ต้นประโยคเพื่อให้น้ำเสียงฟังดูสุภาพและนุ่มนวลขึ้น
请不要说话。
สร้างประโยคคำสั่งห้ามอย่างสุภาพโดยใช้ 不要 วางหน้าคำกริยา
ความแตกต่างที่สำคัญและข้อผิดพลาดที่ผู้เรียนพบบ่อย
เมื่อใช้กับคำกริยาแสดงการกระทำคำเดียวกัน การเลือกใช้ 不 หรือ 没(有) จะทำให้ความหมายเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง การใช้ 不 จะแสดงถึงการตัดสินใจโดยเจตนาหรือแผนการที่จะไม่กระทำ ในขณะที่ 没(有) เป็นการรายงานว่าเหตุการณ์นั้นไม่ได้เกิดขึ้นจริง
我今天不去北京。
แสดงความตั้งใจในปัจจุบันหรือแผนการที่จะไม่ไป
我昨天没去北京。
รายงานข้อเท็จจริงว่าการเดินทางนั้นไม่ได้เกิดขึ้น
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยของผู้เริ่มต้นคือการวาง 不 หน้าคำกริยา 有 โดยตรง เมื่อต้องการบอกว่ามีหรือไม่มีสิ่งใดตามปกติ ให้ใช้ 没有 รูปปฏิเสธนี้ใช้ได้ทั้งเมื่อคำบอกเวลาระบุการมีอยู่ในอดีต ปัจจุบัน หรืออนาคต
× 我不有钱。
ไม่ถูกต้องสำหรับการบอกว่ามีหรือไม่มีตามปกติ: รูปปฏิเสธของ 有 คือ 没有 ไม่ใช่ 不有 ให้เปลี่ยน 不 เป็น 没 ตามประโยคที่แก้ไขแล้ว
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我没有钱。
我没有钱。
การใช้คำที่ถูกต้องสำหรับการปฏิเสธการครอบครองด้วยคำว่า 有
- ใช้ 不 สำหรับความตั้งใจในปัจจุบันหรืออนาคต กิจวัตรประจำวัน คำคุณศัพท์ และคำกริยา 是
- ใช้ 没 หรือ 没有 สำหรับคำกริยา 有 (การครอบครองหรือการมีอยู่) และการกระทำที่ไม่ได้เกิดขึ้น
- ใช้ 不要 วางหน้าคำกริยาแสดงการกระทำเพื่อบอกให้ใครบางคนอย่าทำบางสิ่ง
คำถามที่พบบ่อย
การใช้ 没 กับ 没有 วางหน้าคำกริยาแสดงการกระทำ มีความแตกต่างกันหรือไม่?
เมื่อวางไว้หน้าคำกริยาแสดงการกระทำเพื่อบอกว่าการกระทำนั้นไม่ได้เกิดขึ้น 没 และ 没有 จะมีความหมายเหมือนกันทุกประการ คำว่า 没 จะพบบ่อยกว่าเล็กน้อยในภาษาพูดทั่วไป ในขณะที่ 没有 อาจฟังดูเป็นการเน้นย้ำหรือเป็นทางการมากกว่าเล็กน้อย
ฉันจะปฏิเสธคำว่า 是 อย่างไรเมื่อพูดถึงเรื่องในอดีต?
คุณยังคงต้องใช้ 不 เหมือนเดิม แม้ในบริบทที่เป็นอดีต คำว่า 是 เป็นการแสดงตัวตนหรือสภาพมากกว่าเหตุการณ์ที่เสร็จสิ้นไปแล้ว ดังนั้นจึงต้องปฏิเสธด้วย 不是 เสมอ ห้ามใช้ 没是 เด็ดขาด
ทำไมเสียงอ่านของคำว่า 不 จึงเปลี่ยนไปในบางครั้งเวลาพูด?
ตามรูปพินอินในพจนานุกรม 不 ใช้เสียงวรรณยุกต์ที่สี่ (bù) แต่ในการพูดตามธรรมชาติ หากพยางค์ที่ตามหลัง 不 ทันทีเป็นเสียงวรรณยุกต์ที่สี่ เช่น 是 (shì) หรือ 要 (yào) เสียงอ่านของ 不 จะเปลี่ยนเป็นเสียงวรรณยุกต์ที่สอง
