HSKReadyดาวน์โหลดแอป
ไวยากรณ์

HSK 2 · ส่วนประกอบของประโยค › บทเสริม › บทเสริมบอกจำนวน 2

บทเสริมบอกปริมาณ HSK 2: การแสดงระยะเวลาที่การกระทำดำเนินอยู่

บทเสริมบอกระยะเวลาเป็นบทเสริมบอกปริมาณชนิดหนึ่งที่วางไว้หลังคำกริยาเพื่อแสดงว่าการกระทำหรือสภาพนั้นดำเนินอยู่นานเท่าใด การใช้ลำดับคำให้ถูกต้องจำเป็นต้องดูว่าคำกริยานั้นมีกรรมหรือไม่ และกรรมนั้นเป็นคำนามทั่วไปหรือคำสรรพนามแทนบุคคล

ประธาน คำกริยา (了) วลีบอกระยะเวลา
ตัวอย่างประโยค

我休息了一个小时。

Wǒ xiūxi le yí gè xiǎoshí.

ฉันพักผ่อนหนึ่งชั่วโมง

ในประโยคนี้ 休息 (xiūxi) ไม่มีกรรม ดังนั้น 了 และบทเสริมบอกระยะเวลา 一个小时 จึงวางตามหลังคำกริยาได้โดยตรง

อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด

บทเสริมบอกปริมาณที่แสดงระยะเวลาคืออะไร

ในโครงร่างไวยากรณ์ระดับ HSK 2 ภายใต้หัวข้อส่วนประกอบของประโยค (句子成分) และบทเสริม (补语) หัวข้อบทเสริมบอกปริมาณ 2 (数量补语2) ครอบคลุมสองหน้าที่ที่แตกต่างกัน โดยหน้าที่แรกคือการแสดงระยะเวลาที่การกระทำดำเนินอยู่ (表示动作持续的时间)

บทนี้สอนวลีบอกระยะเวลาที่ทำหน้าที่เป็นบทเสริมหลังคำกริยาเพื่อตอบ 多长时间 (นานเท่าไร) เปรียบเทียบ 我三点下课 (ฉันเลิกเรียนตอนสามโมง) กับ 我上了三个小时课 (ฉันเรียนเป็นเวลาสามชั่วโมง) ตำแหน่งเหล่านี้สัมพันธ์กับหน้าที่ในประโยค ไม่ใช่กฎว่าคำบอกเวลาทุกคำมีตำแหน่งตายตัว เช่น 他一整天都在学习 ใช้วลีระยะเวลาหน้าคำกริยาเป็นบทขยายกริยา

ลำดับคำพื้นฐานเมื่อไม่มีกรรม

เมื่อคำกริยาไม่มีกรรมมารองรับ ลำดับคำจะตรงไปตรงมาเหมือนในภาษาไทย คือวางวลีบอกระยะเวลาตามหลังคำกริยาได้ทันที หากการกระทำนั้นเกิดขึ้นแล้วหรือมองว่าเป็นช่วงเวลาที่ได้เกิดขึ้นจริง จะวางคำอนุภาคแสดงการณ์ลักษณะ 了 (le) ไว้หลังคำกริยาและอยู่หน้าวลีบอกระยะเวลา

ประธาน คำกริยา (了) วลีบอกระยะเวลา

我休息了一个小时。

Wǒ xiūxi le yí gè xiǎoshí.

ฉันพักผ่อนหนึ่งชั่วโมง

ในประโยคนี้ 休息 (xiūxi) ไม่มีกรรม ดังนั้น 了 และบทเสริมบอกระยะเวลา 一个小时 จึงวางตามหลังคำกริยาได้โดยตรง

ข้อจำกัดเรื่องลำดับคำเมื่อคำกริยามีกรรม

เมื่อมีกรรม ควรเรียนรู้รูปแบบที่พบบ่อยหลายแบบแทนการใช้ลำดับเดียวทุกกรณี ระยะเวลาอยู่หน้ากรรมคำนามได้ หรืออยู่หลังคำกริยาที่ซ้ำก็ได้ กรรมคำนามบางคำอยู่หน้าระยะเวลาได้อย่างเป็นธรรมชาติด้วย เช่น 他学了汉语三年 ลำดับนี้ไม่ได้ผิดเสมอไป ต้องดูคำกริยา กรรม และบริบท สามรูปแบบต่อไปนี้ใช้เป็นจุดเริ่มต้น รวมถึงการใช้คำกริยาแยกได้แบบกริยา–กรรม เช่น 睡觉 และ 游泳

  • รูปแบบที่ 1 (แทรกระยะเวลาไว้หน้ากรรมที่เป็นคำนาม): วางบทเสริมบอกระยะเวลาไว้ระหว่างคำกริยา (พร้อม 了) กับกรรมที่เป็นคำนาม สามารถเติมคำอนุภาค 的 (de) ไว้ระหว่างวลีบอกระยะเวลากับคำนามได้ตามความเหมาะสม โดยเฉพาะเมื่อวลีบอกระยะเวลามีความยาว
  • รูปแบบที่ 2 (การซ้ำคำกริยา): พูดคำกริยาและกรรมก่อนเพื่อเกริ่นนำกิจกรรม จากนั้นจึงซ้ำคำกริยาตามด้วย 了 และบทเสริมบอกระยะเวลาทันที รูปแบบนี้พบบ่อยมากในภาษาพูดเมื่อกรรมมีความยาวหรือเมื่อคุณต้องการเน้นย้ำเรื่องระยะเวลา
  • รูปแบบที่ 3 (กรรมคำสรรพนามแทนบุคคล): ลำดับที่พบบ่อยคือ กริยา + (了) + สรรพนาม + ระยะเวลา เช่น 等了你半天 นี่คือคำอธิบายรูปแบบหนึ่ง ไม่ใช่ข้อบังคับสำหรับทุกประโยค การซ้ำคำกริยา เช่น 等你等了半天 หรือยกกรรมเป็นหัวเรื่องไว้ข้างหน้าก็ทำได้
ประธาน คำกริยา (了) วลีบอกระยะเวลา (的) กรรมคำนาม

他学了三年汉语。

Tā xué le sān nián Hànyǔ.

เขาเรียนภาษาจีนสามปี

เมื่อมีกรรมเป็นคำนามทั่วไปอย่าง 汉语 การวางบทเสริมบอกระยะเวลา 三年 ไว้ระหว่างคำกริยา + 了 กับกรรมจึงเป็นธรรมชาติและถูกต้องตามหลักไวยากรณ์จีน

他学了汉语三年。

Tā xué le Hànyǔ sān nián.

เขาเรียนภาษาจีนสามปี

ลำดับนี้ใช้ได้ โดย 汉语 เป็นกรรมของกิจกรรม และ 三年 บอกระยะเวลา เปรียบเทียบ 他学了三年汉语 หรือ 他学汉语学了三年 เลือกรูปแบบให้เหมาะกับคำกริยาและบริบท แต่อย่าเหมารวมว่ากรรมคำนามทุกคำต้องอยู่หน้าระยะเวลา

ประธาน คำกริยา กรรมคำนาม คำกริยา (了) วลีบอกระยะเวลา

妹妹看电视看了三十分钟。

Mèimei kàn diànshì kàn le sānshí fēnzhōng.

น้องสาวดูทีวีสามสิบนาที

การซ้ำคำกริยา 看 ช่วยให้กรรม 电视 ยังคงอยู่คู่กับคำกริยาตัวแรก ในขณะที่บทเสริมบอกระยะเวลา 三十分钟 สามารถเกาะติดกับคำกริยาตัวที่สองได้อย่างชัดเจน

ประธาน คำกริยา (了) คำสรรพนามแทนบุคคล วลีบอกระยะเวลา

我在门口等了你半天。

Wǒ zài ménkǒu děng le nǐ bàntiān.

ฉันรอคุณอยู่ที่หน้าประตูตั้งนาน (ครึ่งค่อนวัน)

ตัวอย่างนี้ใช้ลำดับที่พบบ่อยคือ กริยา + 了 + กรรมสรรพนาม + ระยะเวลา ส่วน 半天 หมายถึงครึ่งวันจริงๆ หรือหมายถึงตั้งนานตามบริบทก็ได้

การรายงานระยะเวลากับการเน้นระยะเวลาที่ผ่านมาจนถึงจุดอ้างอิง

กริยา + 了 รายงานช่วงเวลาที่เกิดขึ้นจริง เช่น 我学了三年汉语 บอกว่าเรียนมานานเท่าไร แต่รูปประโยคเพียงอย่างเดียวไม่ได้ยืนยันว่าเลิกเรียนแล้ว การเติม 了 ท้ายประโยคมักเน้นระยะเวลาที่สถานการณ์ดำเนินมาจนถึงจุดอ้างอิง ซึ่งโดยทั่วไปคือขณะนี้ เช่น 姐姐在北京住了两年了 ในที่นี้ตีความได้ตามธรรมชาติว่าพี่ยังอาศัยอยู่ แต่ไม่ได้รับประกันว่าจะอยู่ต่อไปไม่สิ้นสุด ให้ดูบริบท ไม่ใช่นับจำนวน 了 เพื่อตัดสินว่ากิจกรรมจบแล้วหรือยัง

姐姐在北京住了两年了。

Jiějie zài Běijīng zhù le liǎng nián le.

พี่สาวอาศัยอยู่ที่ปักกิ่งมาสองปีแล้ว

การใช้ 了 หลังคำกริยา (住了) ร่วมกับ 了 ท้ายประโยค บ่งบอกว่าในขณะที่พูดนี้พี่สาวก็ยังคงอาศัยอยู่ที่ปักกิ่ง

การแยกแยะบทเสริมบอกระยะเวลาออกจากบทเสริมอื่นๆ ที่ใกล้เคียง

เนื่องจากในระดับ HSK 2 มีบทเสริมหลายชนิดที่ปรากฏอยู่หลังภาคแสดง การทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่างบทเสริมบอกปริมาณที่แสดงระยะเวลานี้กับโครงสร้างอื่นๆ ที่ใกล้เคียงจึงเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง

  • ระยะเวลาของการกระทำ กับ คำคุณศัพท์ + บทเสริมบอกปริมาณ: หัวข้อย่อยที่สองของบทเสริมบอกปริมาณ 2 จะใช้คำคุณศัพท์ตามด้วยวลีบอกปริมาณ (เช่น 大两岁 อายุมากกว่าสองปี หรือ 高一点儿 สูงกว่านิดหน่อย) เพื่อแสดงส่วนต่างที่ชัดเจนในการเปรียบเทียบ แม้ว่าคำลักษณนามจะเป็นหน่วยเวลาอย่างคำว่า 岁 (ปีอายุ) แต่เมื่อตามหลังคำคุณศัพท์จะหมายถึงส่วนต่างในการเปรียบเทียบ ในขณะที่การวางตามหลังคำกริยาแสดงการกระทำจะบอกระยะเวลาที่กิจกรรมนั้นดำเนินอยู่
  • ระยะเวลาของการกระทำ กับ บทเสริมบอกปริมาณการกระทำ (动量补语): วลีอย่าง 一次 (หนึ่งครั้ง) หรือ 三遍 (สามรอบ) จะวางตามหลังคำกริยาในฐานะบทเสริมบอกปริมาณเช่นกัน แต่ใช้เพื่อนับความถี่หรือจำนวนครั้งที่การกระทำเกิดขึ้น ไม่ได้บอกว่าการกระทำในแต่ละครั้งกินเวลานานเท่าใด
  • ระยะเวลาของการกระทำ กับ บทเสริมบอกสภาพและบทเสริมบอกทิศทาง: บทเสริมบอกสภาพ (ที่เชื่อมด้วย 得 เช่น 跑得很快 วิ่งได้เร็วมาก) ใช้ประเมินลักษณะหรือผลลัพธ์ของการกระทำ ส่วนบทเสริมบอกทิศทาง (เช่น 走出来 เดินออกมา) ใช้แสดงทิศทางของการเคลื่อนที่ ซึ่งทั้งสองชนิดนี้ไม่ได้ใช้หน่วยเวลาเพื่อวัดความยาวนานของการกระทำ

คำถามที่พบบ่อย

ฉันจะใช้บทเสริมบอกระยะเวลากับคำอย่าง 睡觉 (นอนหลับ) หรือ 游泳 (ว่ายน้ำ) ได้อย่างไร

สำหรับคำกริยาแยกได้แบบกริยา–กรรม รูปแบบพื้นฐานที่มีประโยชน์คือแทรกระยะเวลา เช่น 睡了八个小时觉 หรือซ้ำคำกริยา เช่น 睡觉睡了八个小时 รูปแบบเหล่านี้ทำให้หน้าที่ของระยะเวลาชัดเจน ควรเรียนพร้อมประโยคเต็ม แทนการเหมารวมว่าคำประสมและบริบททุกแบบใช้เหมือนกัน

จำเป็นต้องใช้ 了 (le) ร่วมกับบทเสริมบอกระยะเวลาเสมอไปหรือไม่

ไม่จำเป็น เช่น กิจวัตร 我每天工作八个小时 (ฉันทำงานวันละแปดชั่วโมง) ไม่ต้องมี 了 โดย 了 ใช้มองการกระทำว่าเกิดขึ้นจริงได้ แต่ไม่ใช่คำลงท้ายแสดงอดีตกาล การใช้จึงขึ้นกับการณ์ลักษณะและบริบท ไม่ใช่เพียงว่าคำแปลเป็นอดีตหรืออนาคต

ตำแหน่งในประโยคของคำว่า 三点 (สามโมง) กับ 三个小时 (สามชั่วโมง) แตกต่างกันอย่างไร

三点 เป็นจุดของเวลา (บอกว่าเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อใด) ดังนั้นจึงต้องวางไว้หน้าคำกริยาเพื่อทำหน้าที่เป็นบทขยายกริยา เช่น 我三点下课 (ฉันเลิกเรียนตอนบ่ายสามโมง) ส่วน 三个小时 เป็นช่วงระยะเวลา (บอกว่าเหตุการณ์ดำเนินอยู่นานเท่าใด) จึงต้องวางไว้หลังคำกริยาเพื่อทำหน้าที่เป็นบทเสริม เช่น 我上了三个小时课 (ฉันเข้าเรียนเป็นเวลาสามชั่วโมง)

แหล่งข้อมูลhsk.cn-bj.ufileos.com · หน้า PDF 390

เรียนต่อในแอป

ข้อสอบจำลองเต็มรูปแบบอยู่ในแอป HSKReady

HSKReady App