HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 2 · ชนิดของคำ › คำลักษณนาม › ลักษณนามสำหรับนาม
การใช้คำลักษณนามยืมจากคำนาม 包 (bāo) สำหรับซองและห่อ
ในภาษาจีน คำนาม 包 (bāo, กระเป๋า ห่อ หรือซอง) มักถูกยืมมาทำหน้าที่เป็นคำลักษณนามสำหรับคำนาม (名量词) เพื่อใช้บอกปริมาณสิ่งของที่ขาย เก็บ หรือห่ออยู่ในถุง ซอง หรือห่อ
我买了一包茶叶。
ในประโยคนี้ 包 (bāo) ใช้บอกปริมาณสิ่งของที่เป็นใบแห้งร่วน (ใบชา) ซึ่งขายในถุงหรือซองปิดผนึก
× 请帮我买一个白糖。
เมื่อต้องการขอน้ำตาลทรายขาวหนึ่งหน่วยบรรจุ ให้ใช้ 包 หรือ 袋 แทนลักษณนามบอกชิ้นทั่วไป 个
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 请帮我买一包白糖。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
ทำไม 包 (bāo) จึงเป็นคำลักษณนามที่ยืมมา
ในหลักสูตรไวยากรณ์ HSK 2 คำว่า 包 (bāo) ถูกจัดอยู่ในหมวดคำลักษณนามสำหรับคำนาม (名量词) โดยระบุเฉพาะเจาะจงว่าเป็นคำลักษณนามที่ยืมมาจากคำนาม (借用名量词) เดิมที 包 (bāo) เป็นคำนามทั่วไปที่หมายถึง กระเป๋า ถุง ซอง หรือห่อ เนื่องจากภาชนะบรรจุช่วยจัดกลุ่มและนับสิ่งของได้โดยธรรมชาติ ภาษาจีนกลางจึงยืมคำนามที่หมายถึงภาชนะเหล่านี้มาใส่ในตำแหน่งของคำลักษณนามโดยตรง
เมื่อนำมาใช้เป็นคำลักษณนาม 包 (bāo) จะตรงกับคำลักษณนามในภาษาไทย เช่น "ซอง" "ห่อ" หรือ "ถุง" โดยใช้บอกปริมาณคำนามมวลสารที่ไม่สามารถแยกนับเป็นชิ้นเดี่ยวๆ ได้ เช่น น้ำตาล เกลือ หรือใบชา หรือใช้กับกลุ่มของสิ่งของชิ้นเล็กๆ ที่นับได้แต่ถูกบรรจุรวมกันไว้เพื่อความสะดวก เช่น คุกกี้ กระดาษทิชชู หรือลูกอม
โครงสร้างประโยคหลัก
เช่นเดียวกับคำลักษณนามสำหรับคำนามอื่นๆ ในภาษาจีน ต่างจากภาษาไทยที่เรียงคำนามไว้หน้าตัวเลขและคำลักษณนาม ในภาษาจีนคำว่า 包 (bāo) จะวางอยู่ระหว่างตัวเลข (หรือคำสรรพนามชี้เฉพาะ) กับคำนามที่ต้องการบอกปริมาณโดยตรง เมื่อตัวเลขคือ 一 (yī, หนึ่ง) โปรดจำไว้ว่าในภาษาจีนกลางมาตรฐานที่ใช้พูด เสียงวรรณยุกต์จะเปลี่ยนเป็นเสียงที่สอง (yí) เมื่ออยู่หน้าพยางค์เสียงที่สี่ และเปลี่ยนเป็นเสียงที่สี่ (yì) เมื่ออยู่หน้าพยางค์เสียงที่หนึ่งอย่าง 包 (bāo) แม้ว่าในพจนานุกรมมักจะพิมพ์เป็นเสียงวรรณยุกต์ที่หนึ่งซึ่งเป็นเสียงเดิมก็ตาม
我买了一包茶叶。
ในประโยคนี้ 包 (bāo) ใช้บอกปริมาณสิ่งของที่เป็นใบแห้งร่วน (ใบชา) ซึ่งขายในถุงหรือซองปิดผนึก
桌子上有两包饼干。
สังเกตการใช้ 两 (liǎng) แทนที่จะใช้ 二 (èr) สำหรับเลขสองเมื่อวางไว้หน้าคำลักษณนาม 包 (bāo)
เมื่อต้องการชี้เฉพาะเจาะจงไปยังห่อหรือซองใดซองหนึ่งโดยใช้ 这 (zhè, นี้) หรือ 那 (nà, นั้น) ตัวเลข 一 (yī, หนึ่ง) มักจะถูกละไว้ในบทสนทนาในชีวิตประจำวัน โดยที่หน้าที่ทางไวยากรณ์ของ 包 (bāo) ไม่เปลี่ยนแปลง
请把那包纸巾给我。
ตัวเลข 一 (yī) ถูกละไว้ตามธรรมชาติเมื่ออยู่ระหว่างคำสรรพนามชี้เฉพาะ 那 (nà) กับคำลักษณนาม 包 (bāo)
บริบทการใช้งานตามธรรมชาติและคำที่ใช้คู่กันบ่อย
คุณจะพบการใช้ 包 (bāo) บ่อยที่สุดเมื่อซื้อของที่ซูเปอร์มาร์เก็ต สั่งซื้อของชำ หรือจัดเก็บของใช้ในบ้าน โดยมักจะใช้คู่กับสิ่งของที่ปิดผนึกในซองกระดาษ พลาสติก หรือฟอยล์ รวมถึงสิ่งของที่ห่อด้วยผ้าหรือกระดาษ
- ขนมขบเคี้ยวและอาหารแห้งที่บรรจุซองเล็กๆ: 饼干 (bǐnggān, คุกกี้/บิสกิต), 糖 (táng, ลูกอม/น้ำตาล), 薯片 (shǔpiàn, มันฝรั่งทอดแผ่น), 巧克力 (qiǎokèlì, ช็อกโกแลต)
- วัตถุดิบในครัวที่บรรจุห่อหรือถุง: 茶叶 (cháyè, ใบชา), 白糖 (báitáng, น้ำตาลทรายขาว), 盐 (yán, เกลือ), 咖啡 (kāfēi, ผงกาแฟ/เมล็ดกาแฟ) และ 牛奶 (niúnǎi, นมบรรจุถุงอ่อน) 包 นับหน่วยบรรจุ ไม่ได้นับของเหลวหรือผงโดยลำพัง
- ของใช้ในบ้านและของใช้ส่วนตัวในชีวิตประจำวันที่เก็บไว้ในห่อนิ่ม: 纸巾 (zhǐjīn, กระดาษทิชชู), 湿巾 (shījīn, ทิชชูเปียก), 药 (yào, ยาผงหรือยาเม็ดที่จัดเป็นซอง)
การเปรียบเทียบที่สำคัญ: คำนามกับคำลักษณนาม และแบบชิ้นเดี่ยวกับแบบบรรจุห่อ
ผู้เรียนควรแยกแยะให้ได้ก่อนว่า 包 (bāo) กำลังทำหน้าที่เป็นคำนามหลักของวลีหรือเป็นคำลักษณนาม เมื่อพูดถึงการซื้อหรือการถือกระเป๋าถือ กระเป๋าเป้ หรือกระเป๋าสตางค์ คำว่า 包 (bāo) จะเป็นคำนามที่อยู่ท้ายวลี และต้องมีคำลักษณนามของตัวเองนำหน้า ซึ่งมักจะเป็น 个 (gè) หรือ 只 (zhī) แต่เมื่อ 包 (bāo) ทำหน้าที่เป็นคำลักษณนาม จะต้องมีคำนามอื่นตามหลังเสมอ (เว้นแต่ว่าคำนามนั้นจะถูกละไว้เนื่องจากผู้พูดทั้งสองฝ่ายทราบดีอยู่แล้วว่าสิ่งของข้างในคืออะไร)
这个包很漂亮。
ในประโยคนี้ 包 (bāo) เป็นคำนามเดี่ยวๆ ที่แปลว่า 'กระเป๋า' หรือ 'กระเป๋าถือ' โดยมีคำลักษณนาม 个 (gè) เป็นตัวบอกปริมาณ
ประการที่สอง การใช้ 包 (bāo) จะมีความหมายแตกต่างจากคำลักษณนามบอกหน่วยเดี่ยว เช่น 个 (gè, อัน/ชิ้น), 块 (kuài, ชิ้น/ก้อน) หรือ 张 (zhāng, แผ่น) การเลือกใช้คำเหล่านี้จะเปลี่ยนปริมาณของสิ่งของในความเป็นจริงที่คุณกำลังอธิบาย ตัวอย่างเช่น การนับลูกอมด้วย 块 (kuài) จะหมายถึงลูกอมเพียงหนึ่งเม็ด ในขณะที่การนับด้วย 包 (bāo) จะหมายถึงลูกอมทั้งถุงหรือทั้งห่อ
孩子吃了一块糖。
การใช้คำลักษณนามบอกหน่วยเดี่ยว 块 (kuài) เป็นการระบุถึงลูกอมเพียงหนึ่งเม็ดหรือหนึ่งก้อน
妈妈买了一包糖。
การใช้คำลักษณนามยืมจากภาชนะ 包 (bāo) เป็นการระบุถึงลูกอมทั้งห่อหรือทั้งถุง
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในหมู่ผู้เรียนและข้อจำกัดในการใช้งานจริง
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยในหมู่ผู้เริ่มต้นเรียนคือการใช้คำลักษณนามทั่วไปอย่าง 个 (gè) มากเกินไปกับคำนามมวลสารหรือสิ่งของที่เป็นเม็ดเล็กๆ เมื่อต้องการซื้อสินค้าที่บรรจุห่อจากร้านค้า สิ่งของที่เป็นเกล็ดหรือเม็ดละเอียดอย่างน้ำตาลทรายขาว (白糖, báitáng) หรือเกลือ (盐, yán) ไม่ได้มีลักษณะเป็นชิ้นแข็งเดี่ยวๆ ที่จะสามารถนับด้วย 个 (gè) ได้ หากคุณขอให้ใครสักคนช่วยซื้อน้ำตาลหนึ่งถุงจากซูเปอร์มาร์เก็ต การใช้ 个 (gè) จะผิดไวยากรณ์ คุณต้องใช้คำลักษณนามบอกภาชนะ เช่น 包 (bāo) หรือ 袋 (dài, ถุง/กระสอบ) แทน
× 请帮我买一个白糖。
เมื่อต้องการขอน้ำตาลทรายขาวหนึ่งหน่วยบรรจุ ให้ใช้ 包 หรือ 袋 แทนลักษณนามบอกชิ้นทั่วไป 个
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 请帮我买一包白糖。
请帮我买一包白糖。
包 นับห่อหรือถุงที่บรรจุน้ำตาล
โปรดจำไว้ว่า 包 (bāo) มีข้อจำกัดทางกายภาพในการใช้งานเช่นกัน คำนี้จะใช้กับซองนิ่ม ห่อที่มัดไว้ หรือถุงที่ยืดหยุ่นได้ หากสิ่งของนั้นบรรจุอยู่ในกล่องกระดาษแข็งหรือตลับพลาสติกแข็ง ผู้พูดภาษาจีนมักจะเลือกใช้ 盒 (hé, กล่องเล็ก/ตลับ) หรือ 箱 (xiāng, ลัง/กล่องใหญ่) แทน ในทำนองเดียวกัน แม้ว่า 包 (bāo) และ 袋 (dài) จะใช้แทนกันได้กับสินค้าเป็นถุงหลายชนิดในซูเปอร์มาร์เก็ต แต่ 袋 (dài) จะเน้นที่ลักษณะความเป็นกระสอบหรือถุงที่เปิดได้ (เช่น ถุงพลาสติกใส่ของ หรือกระสอบแป้งหนักๆ) ในขณะที่ 包 (bāo) จะเน้นที่ความเป็นซองปิดผนึกหรือห่อพัสดุที่หุ้มไว้
คำถามที่พบบ่อย
ฉันสามารถใช้ 包 (bāo) และ 袋 (dài) แทนกันได้ไหม
คำทั้งสองมักจะใช้ซ้อนทับกันได้สำหรับสินค้าชิ้นเล็กๆ ในซูเปอร์มาร์เก็ต เช่น มันฝรั่งทอดแผ่น น้ำตาล หรือนมถุง อย่างไรก็ตาม 包 (bāo) จะเน้นที่ลักษณะเป็นซองที่ห่อไว้หรือพัสดุที่ปิดผนึก (เช่น กระดาษทิชชูเป็นห่อ หรือซองฟอยล์ใส่ใบชา) ในขณะที่ 袋 (dài) จะเน้นที่ภาชนะที่เป็นถุงหรือกระสอบ (เช่น ถุงพลาสติกหูหิ้ว หรือกระสอบข้าวสารขนาดใหญ่)
ฉันควรวางคำคุณศัพท์อย่าง 'ใหญ่' หรือ 'เล็ก' ไว้ตรงไหนเมื่อใช้กับ 包 (bāo)
หากต้องการอธิบายขนาดของตัวห่อหรือซอง คุณสามารถวางคำคุณศัพท์อย่าง 大 (dà, ใหญ่) หรือ 小 (xiǎo, เล็ก) ไว้หน้าคำลักษณนามได้โดยตรง ทำให้เกิดเป็นวลีอย่าง 一大包饼干 (yí dà bāo bǐnggān, คุกกี้ห่อใหญ่หนึ่งห่อ)
คำว่า 一 (yī) ใน 一包 (yì bāo) ออกเสียงอย่างไร
เนื่องจาก 包 (bāo) ออกเสียงเป็นวรรณยุกต์เสียงที่หนึ่ง ตัวเลข 一 (yī) จึงเกิดการเปลี่ยนเสียงวรรณยุกต์ตามกฎมาตรฐานในการพูดตามธรรมชาติ และออกเสียงเป็นวรรณยุกต์เสียงที่สี่คือ yì bāo
