HSK 1 · วลี › ประเภทตามโครงสร้าง › โครงสร้างพื้นฐาน
วลีส่วนขยายนำหน้าคำหลักใน HSK 1 (偏正短语): โครงสร้างและการเรียงลำดับคำ
วลีส่วนขยายนำหน้าคำหลัก (偏正短语) เป็นโครงสร้างวลีพื้นฐานในภาษาจีน ซึ่งส่วนที่ทำหน้าที่บรรยายหรือจำกัดความจะต้องวางไว้ข้างหน้าคำหลักที่มันขยายเสมอ

中文老师
คำนามที่เป็นส่วนขยาย + คำหลักที่เป็นคำนาม เนื่องจากคำว่า 'ภาษาจีน' ใช้จำแนกประเภทของครู จึงละคำว่า 的
× 我吃饭在家。
ไม่ถูกต้อง: การวางวลีบอกสถานที่ไว้หลังวลีกริยา-กรรมเป็นการลอกเลียนลำดับคำของภาษาไทย ซึ่งผิดไวยากรณ์ในบริบทนี้ ให้เปลี่ยนไปใช้รูปแบบที่ถูกต้องโดยวางส่วนขยายบอกสถานที่ไว้หน้าคำกริยา
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我在家吃饭。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
วลีส่วนขยายนำหน้าคำหลัก (偏正短语) คืออะไร
ในโครงร่างไวยากรณ์ HSK 1 (ฉบับเดือนพฤศจิกายน 2025 มีป้ายระบุการเริ่มใช้เดือนกรกฎาคม 2026) 偏正短语 (วลีส่วนขยายนำหน้าคำหลัก หรือที่เรียกว่าวลีที่มีคำหลักเป็นศูนย์กลาง) ถูกจัดให้เป็นหนึ่งในประเภทโครงสร้างวลีพื้นฐาน โปรดทราบว่าป้ายระดับนี้สะท้อนตามโครงร่างหลักสูตรที่ให้มาเท่านั้น และไม่ได้เป็นตัวกำหนดว่าศูนย์สอบแต่ละแห่งกำลังใช้ข้อสอบฉบับใดอยู่ในปัจจุบัน
ชื่อภาษาจีน 偏正短语 อธิบายการทำงานของโครงสร้างนี้ได้อย่างชัดเจน โดยคำว่า 偏 หมายถึงส่วนสนับสนุนหรือส่วนขยาย และคำว่า 正 หมายถึงแกนหลักหรือคำหลัก (中心语) ในภาษาจีนกลาง กฎเหล็กสำหรับวลีประเภทนี้คือ ส่วนขยายจะต้องวางไว้ข้างหน้าคำหลักเสมอ
ในวลีประเภทนี้ ส่วนขยายอยู่หน้าคำหลัก ต่างจากภาษาไทยหลายรูปแบบที่วางคำบรรยายไว้ข้างหลัง แต่ไม่ได้หมายความว่าองค์ประกอบบรรยายทุกอย่างในโครงสร้างจีนทุกแบบต้องอยู่หน้าคำหลัก เพราะบทเสริมหลังกริยาเป็นอีกโครงสร้างหนึ่ง
ประเภทที่ 1: บทขยายคำนาม + คำหลักที่เป็นคำนาม (定中短语)
เมื่อคำหลักของ 偏正短语 เป็นคำนาม ส่วนขยายที่อยู่ข้างหน้าจะเรียกว่าบทขยายคำนาม (定语) บทขยายคำนามทำหน้าที่ตอบคำถามเช่น ของใคร ประเภทไหน หรือมีลักษณะอย่างไร ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ระหว่างคำ คำอนุภาคโครงสร้าง 的 อาจจะถูกนำมาใช้หรือไม่ใช้คั่นระหว่างส่วนขยายกับคำหลักที่เป็นคำนามก็ได้
- การแสดงความเป็นเจ้าของหรือการบรรยายลักษณะทั่วไป มักจะใช้ 的 คั่นระหว่างส่วนขยายและคำหลักที่เป็นคำนาม
- การจำแนกประเภทที่แนบแน่น (เช่น ภาษาหรือสัญชาติที่อยู่หน้าบทบาทหน้าที่) หรือคำคุณศัพท์พยางค์เดียวที่ใช้บ่อยเมื่อวางไว้หน้าคำนามที่คุ้นเคย มักจะละ 的 เพื่อรวมกันเป็นหน่วยคำที่กระชับ
中文老师
คำนามที่เป็นส่วนขยาย + คำหลักที่เป็นคำนาม เนื่องจากคำว่า 'ภาษาจีน' ใช้จำแนกประเภทของครู จึงละคำว่า 的
我的书
คำสรรพนามที่เป็นส่วนขยาย + 的 + คำหลักที่เป็นคำนาม เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ
好朋友
คำคุณศัพท์พยางค์เดียวที่เป็นส่วนขยาย + คำหลักที่เป็นคำนาม รวมกันเป็นหน่วยคำที่คุ้นเคยและแนบแน่นโดยไม่ใช้ 的
ประเภทที่ 2: บทขยายภาคแสดง + คำหลักที่เป็นคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ (状中短语)
เมื่อคำหลักเป็นคำกริยาหรือคำคุณศัพท์ ส่วนขยายที่วางไว้ข้างหน้าจะเรียกว่าบทขยายภาคแสดง (状语) ในระดับเริ่มต้น บทขยายภาคแสดงมักจะแสดงระดับความเข้มข้น การปฏิเสธ เวลา หรือสถานที่ที่การกระทำนั้นเกิดขึ้น
很好
คำกริยาวิเศษณ์บอกระดับที่เป็นส่วนขยาย + คำหลักที่เป็นคำคุณศัพท์
不喝
คำกริยาวิเศษณ์บอกการปฏิเสธที่เป็นส่วนขยาย + คำหลักที่เป็นคำกริยา
在家吃饭
วลีบอกสถานที่ที่เป็นส่วนขยาย + คำหลักที่เป็นกริยา-กรรม
สังเกตว่าวลีบอกสถานที่วางอยู่หน้ากริยาวลีโดยตรงในตัวอย่างที่สาม ทั้งคำกริยาวิเศษณ์คำเดี่ยวและวลีบุพบทที่มีหลายคำต่างก็ทำหน้าที่เป็นบทขยายภาคแสดงที่วางไว้หน้าคำหลักของภาคแสดง
การเปรียบเทียบที่สำคัญ: วลีส่วนขยายนำหน้าคำหลัก กับ โครงสร้างประธาน-ภาคแสดง
ผู้เรียนมักจะสับสนระหว่าง 偏正短语 ที่มีคำนามเป็นคำหลัก กับอนุประโยคโครงสร้างประธาน-ภาคแสดงที่สมบูรณ์ (主谓短语) การเรียงลำดับคำในภาษาจีนจะเป็นตัวกำหนดว่าคุณกำลังระบุชื่อสิ่งของหรือกำลังกล่าวถ้อยแถลงเกี่ยวกับสิ่งนั้น
红色的苹果
นามวลีโครงสร้างส่วนขยายนำหน้าคำหลัก (偏正短语) โดยที่คำว่า 'สีแดง' ทำหน้าที่ขยายคำว่า 'แอปเปิ้ล'
苹果很红。
ประโยคโครงสร้างประธาน-ภาคแสดง (主谓句) แม้ว่าตัวภาคแสดงเองจะมีวลีส่วนขยายนำหน้าคำหลักคำว่า 'แดงมาก' ซ้อนอยู่ข้างในก็ตาม
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยของผู้เรียนและขอบเขตของกฎ
ข้อผิดพลาดที่ผู้เรียนชาวไทยพบบ่อยในการใช้ 偏正短语 คือการแปลเรียงลำดับคำตามภาษาไทยโดยตรงเมื่อต้องการบอกสถานที่ที่การกระทำเกิดขึ้น ในภาษาไทย วลีบอกสถานที่อย่างเช่น 'ที่บ้าน' จะวางไว้หลังคำกริยา ('กินข้าวที่บ้าน') แต่ในภาษาจีน สถานที่ทั่วไปที่การกระทำเกิดขึ้นถือเป็นบทขยายภาคแสดง ดังนั้นจึงต้องวางไว้ข้างหน้าคำกริยาที่เป็นคำหลักเสมอ
× 我吃饭在家。
ไม่ถูกต้อง: การวางวลีบอกสถานที่ไว้หลังวลีกริยา-กรรมเป็นการลอกเลียนลำดับคำของภาษาไทย ซึ่งผิดไวยากรณ์ในบริบทนี้ ให้เปลี่ยนไปใช้รูปแบบที่ถูกต้องโดยวางส่วนขยายบอกสถานที่ไว้หน้าคำกริยา
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 我在家吃饭。
我在家吃饭。
รูปแบบที่แก้ไขให้ถูกต้อง: ส่วนขยายบอกสถานที่วางอยู่หน้ากริยาวลีโดยตรง
โปรดจำขอบเขตของกฎข้อนี้ไว้ด้วยว่า แม้บทขยายภาคแสดงจะอยู่หน้าคำกริยาในโครงสร้าง 偏正短语 แต่ภาษาจีนก็มีโครงสร้างอีกประเภทหนึ่งที่เรียกว่าวลีกริยา-บทเสริม (补充短语) ซึ่งองค์ประกอบที่บอกผลลัพธ์ ระยะเวลา หรือจุดหมายปลายทางจะปรากฏอยู่ข้างหลังคำกริยา อย่างไรก็ตาม สำหรับบริบทพื้นฐานในระดับ HSK 1 ที่เป็นการบรรยายว่าคุณทำกิจวัตรประจำวันที่ไหนหรือเมื่อไหร่ ให้วางส่วนขยายบอกเวลาและสถานที่ไว้ข้างหน้าคำกริยาเสมอ
คำถามที่พบบ่อย
วลีส่วนขยายนำหน้าคำหลักทั้งหมดต้องใช้คำอนุภาค 的 หรือไม่
ไม่ทั้งหมด คำอนุภาค 的 จะใช้ในวลีที่มีคำนามเป็นคำหลักบางกรณีเท่านั้น (บทขยายคำนาม + คำหลักที่เป็นคำนาม) วลีที่มีคำกริยาและคำคุณศัพท์เป็นคำหลักในระดับ HSK 1 จะไม่ใช้ 的 และแม้แต่นามวลีจำนวนมากก็ละ 的 เมื่อส่วนขยายเป็นคำคุณศัพท์พยางค์เดียวหรือเป็นคำนามที่ใช้จำแนกประเภท
偏正短语 สามารถใช้เดี่ยวๆ เป็นประโยคได้หรือไม่
ได้ ในบริบทที่มีการสนทนา ตัวอย่างเช่น คุณศัพท์วลีที่แปลว่า 'ดีมาก' สามารถใช้ตอบคำถามได้โดยตรง หรือนามวลีที่แปลว่า 'หนังสือของฉัน' สามารถใช้ตอบคำถามว่า 'นี่คือหนังสือของใคร' ได้ อย่างไรก็ตาม โดยส่วนใหญ่แล้ว 偏正短语 มักจะทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบย่อยภายในประโยคที่ใหญ่กว่า