HSKReadyดาวน์โหลดแอปHSK 1 · ประเภทของประโยค › รูปประโยคพิเศษ › ประโยค 是 1
รูปแบบประโยคพิเศษระดับ HSK 1: ประโยค 是 (shì) เพื่อแสดงความเท่ากันและหมวดหมู่
ในไวยากรณ์ระดับ HSK 1 หน้าที่หลักของประโยค 是 (shì) คือการเชื่อมนามวลีสองส่วนเข้าด้วยกันเพื่อแสดงความเท่ากันทุกประการหรือการเป็นสมาชิกในหมวดหมู่ เช่นเดียวกับคำว่า 'เป็น' หรือ 'คือ' ในภาษาไทย คำนี้ใช้เชื่อมคำนามและคำสรรพนาม ไม่ใช่ใช้บรรยายคำคุณศัพท์ทั่วไปโดยตรง
她是王老师。
แสดงความเท่ากัน: 'เขา(ผู้หญิง)' และ 'คุณครูหวัง' คือบุคคลคนเดียวกันทุกประการ
× 今天是冷。
ไม่ถูกต้องสำหรับประโยคบรรยายปกติ เพราะคำว่า 冷 (lěng, หนาว) เป็นคำคุณศัพท์ ไม่ใช่นามวลีที่แสดงความเท่ากันหรือหมวดหมู่ ให้เปลี่ยนไปใช้ 今天很冷。
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 今天很冷。
อ่านคำอธิบายและตัวอย่างทั้งหมด
หน้าที่หลักของประโยค 是 (shì) คืออะไร?
ในโครงสร้างไวยากรณ์ระดับ HSK 1 รูปแบบประโยคพิเศษแบบแรกที่ใช้ 是 (shì) จะกำหนดวิธีการที่ภาษาจีนกลางใช้เชื่อมส่วนประกอบที่เป็นนามสองส่วนเข้าด้วยกัน (คำนาม คำสรรพนาม หรือนามวลี) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง รูปแบบนี้จะแสดงถึงความเท่ากัน (การระบุว่าสองสิ่งคือสิ่งเดียวกันทุกประการ) หรือการเป็นสมาชิกในหมวดหมู่ (การจัดบุคคลหรือสิ่งของที่เฉพาะเจาะจงให้อยู่ในกลุ่มทั่วไป)
เช่นเดียวกับคำว่า 'เป็น' หรือ 'คือ' ในภาษาไทย คำกริยา 是 (shì) จะไม่เปลี่ยนรูปไปตามบุรุษ พจน์ หรือกาลเวลา ไม่ว่าประธานจะเป็นเอกพจน์หรือพหูพจน์ หรือกล่าวถึงอดีตหรือปัจจุบัน คำกริยาเชื่อมในภาษาจีนนี้ก็จะยังคงรูปเดิม กุญแจสำคัญทางไวยากรณ์คือส่วนที่ตามหลัง 是 (shì) จะต้องทำหน้าที่เป็นนามวลี
หน้าที่ที่ 1: การแสดงความเท่ากัน (等同)
เมื่อประโยค 是 (shì) แสดงความเท่ากัน ประธานและกรรมที่อยู่หลัง 是 (shì) จะหมายถึงบุคคล เวลา หรือสิ่งเดียวกันทุกประการ ในที่นี้คุณสามารถคิดได้ว่า 是 (shì) ทำหน้าที่เหมือนคำว่า 'คือ' หรือเครื่องหมายเท่ากับ (=) การใช้งานในลักษณะนี้พบบ่อยมากเมื่อต้องการแนะนำใครสักคนด้วยชื่อหรือตำแหน่ง หรือเมื่อต้องการระบุวันที่และวันในสัปดาห์
她是王老师。
แสดงความเท่ากัน: 'เขา(ผู้หญิง)' และ 'คุณครูหวัง' คือบุคคลคนเดียวกันทุกประการ
明天是星期六。
แสดงความเท่ากันระหว่างคำนามบอกเวลาสองคำ
ในตัวอย่างแรก คำสรรพนาม 'เขาผู้หญิง' และ 'คุณครูหวัง' ชี้ไปที่บุคคลคนเดียวกันทุกประการ ในตัวอย่างที่สอง 'พรุ่งนี้' และ 'วันเสาร์' แทนวันเดียวกันบนปฏิทินอย่างชัดเจน
หน้าที่ที่ 2: การแสดงการเป็นสมาชิกในหมวดหมู่ (类属)
เมื่อประโยค 是 (shì) แสดงการเป็นสมาชิกในหมวดหมู่ ประธานจะเป็นบุคคลหรือสิ่งของที่เฉพาะเจาะจง และนามวลีที่อยู่หลัง 是 (shì) จะระบุกลุ่มกว้างๆ อาชีพ สัญชาติ หรือประเภทที่ประธานนั้นสังกัดอยู่ ในกรณีนี้ ทั้งสองฝั่งไม่ได้เป็นสิ่งเดียวกันแบบเจาะจง แต่ประธานเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มใหญ่ที่ระบุไว้ท้ายประโยค ซึ่งมักตรงกับคำว่า 'เป็น' ในภาษาไทย
我哥哥是医生。
แสดงการเป็นสมาชิกในหมวดหมู่: จัดให้ประธานอยู่ในกลุ่มอาชีพหมอ
这是中国茶。
แสดงการเป็นสมาชิกในหมวดหมู่: จัดประเภทของสิ่งที่ชี้ว่าเป็นชาชนิดหนึ่ง
ภาษาจีนกลางไม่บังคับคำนำหน้านามที่ตรงกับ “a/an” ในภาษาอังกฤษ 我哥哥是医生 จึงสมบูรณ์ในตัวเอง รูป 一名医生 หรือ 一位医生 ก็เป็นธรรมชาติและไม่จำเป็นต้องเน้นจำนวนหนึ่ง อาจใช้เพียงแนะนำบุคคลที่อยู่ในอาชีพนั้น
การปฏิเสธและประโยคคำถามแบบใช่หรือไม่
ในการทำประโยค 是 (shì) ให้เป็นประโยคปฏิเสธ ให้วางคำกริยาวิเศษณ์บอกการปฏิเสธ 不 (bù) ไว้หน้า 是 (shì) โดยตรง ห้ามใช้ 没 (méi) เพื่อปฏิเสธ 是 (shì) เด็ดขาด ในการออกเสียงมาตรฐาน เนื่องจาก 是 (shì) มีเสียงวรรณยุกต์ที่สี่ คำว่า 不 (bù) จึงต้องเปลี่ยนเสียงเป็นวรรณยุกต์ที่สอง กลายเป็น 不是 (bú shì)
他不是我们学校的大学生。
ปฏิเสธการเป็นสมาชิกในหมวดหมู่โดยใช้ 不是 (bú shì) ซึ่งตรงกับคำว่า 'ไม่ใช่'
หากต้องการถามว่าความสัมพันธ์แบบเท่ากันหรือการอยู่ในหมวดหมู่นั้นเป็นจริงหรือไม่ ให้คงลำดับคำแบบประโยคบอกเล่าไว้ตามเดิม แล้วเติมคำอนุภาคแสดงคำถาม 吗 (ma) ไว้ที่ท้ายประโยค
那是你的汉语书吗？
ใช้ 吗 (ma) เพื่อถามคำถามแบบใช่หรือไม่เกี่ยวกับการระบุตัวตนหรือหมวดหมู่ความเป็นเจ้าของ
ข้อเปรียบเทียบสำคัญ: คำนาม กับ คำคุณศัพท์
ข้อผิดพลาดที่ผู้เรียนระดับเริ่มต้นพบบ่อยที่สุดในการใช้ 是 (shì) คือการนำคำนี้ไปวางไว้หน้าคำคุณศัพท์โดยตรง เนื่องจากรูปแบบประโยคระดับ HSK 1 นี้สร้างขึ้นเพื่อแสดงความเท่ากันหรือหมวดหมู่ระหว่างคำนาม คุณจึงไม่สามารถใช้ 是 (shì) เดี่ยวๆ เพื่อเชื่อมประธานเข้ากับคำคุณศัพท์บอกลักษณะทั่วไป เช่น 'หนาว' 'ยุ่ง' หรือ 'สูง' ในประโยคบอกเล่าปกติได้ (เช่นเดียวกับที่ในภาษาไทยเราจะไม่พูดว่า 'วันนี้คือหนาว')
× 今天是冷。
ไม่ถูกต้องสำหรับประโยคบรรยายปกติ เพราะคำว่า 冷 (lěng, หนาว) เป็นคำคุณศัพท์ ไม่ใช่นามวลีที่แสดงความเท่ากันหรือหมวดหมู่ ให้เปลี่ยนไปใช้ 今天很冷。
ตัวอย่างที่แก้ไขแล้ว: 今天很冷。
今天很冷。
วิธีที่ถูกต้องในการสร้างประโยคบอกเล่าทั่วไปที่มีภาคแสดงเป็นคำคุณศัพท์
- ความเท่ากัน: ประธานและนามวลีคือสิ่งเดียวกันทุกประการ (เขาผู้หญิง = คุณครูหวัง)
- หมวดหมู่: ประธานเป็นสมาชิกของกลุ่มที่ระบุด้วยนามวลี (พี่ชาย อยู่ในกลุ่มของ หมอ)
- การปฏิเสธ: ใช้ 不是 (bú shì) เสมอ ห้ามใช้ 没是 เด็ดขาด
- การตรวจสอบคำคุณศัพท์: อย่าใช้ 是 (shì) เดี่ยวๆ วางหน้าคำคุณศัพท์บอกลักษณะตามลำพัง
คำถามที่พบบ่อย
ฉันจำเป็นต้องเปลี่ยนไวยากรณ์ของประโยคเพื่อแยกความแตกต่างระหว่างการแสดงความเท่ากันกับการแสดงหมวดหมู่หรือไม่?
ไม่จำเป็น ทั้งการแสดงความเท่ากันและการแสดงความเป็นสมาชิกในหมวดหมู่ใช้ลำดับคำแบบ ประธาน + 是 + นามวลี เหมือนกันทุกประการ ความแตกต่างอยู่ที่ความหมายเท่านั้น คือขึ้นอยู่กับว่าคำนามหลัง 是 ระบุถึงสิ่งเดียวกันแบบเฉพาะเจาะจง หรือระบุถึงกลุ่มกว้างๆ
ฉันสามารถละคำว่า 是 (shì) ระหว่างคำนามสองคำได้หรือไม่?
สำหรับรูปพื้นฐานที่ระบุตัวตนหรือหมวดหมู่ ให้ฝึกแบบมี 是 เช่น 我是医生 ภาษาจีนกลางยังมีประโยคภาคแสดงนามแบบมาตรฐาน เช่น 今天星期六 และ 我二十岁 ซึ่งไม่มี 是 นี่เป็นอีกโครงสร้างที่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่ว่าลบ 是 จากทุกประโยคคำนามได้โดยอัตโนมัติ
ทำไมคำว่า 不 (bù) จึงเขียนด้วยเสียงวรรณยุกต์ที่สองในคำว่า 不是 (bú shì)?
ในการพูดต่อเนื่องตามปกติ 不 ที่อยู่หน้า 是 เสียงสี่จะออกเสียงเป็น bú shì พจนานุกรมอาจยังแสดงรูปอ้างอิงของอักษร 不 ว่า bù การเขียนเสียงสองในที่นี้แทนการเปลี่ยนเสียงที่ใช้พูดตามปกติ
